ProMedico Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach czerwiec 2023 nr 300

Pro Medico czerwiec 2023 4 200 LAT DOKTORZE! SŁUCHACZE LUTW W MUZEUM To był wieczór pełen wspomnień, uśmiechów i życzliwości. Lekarze należący do delegatury Śląskiej Izby Lekarskiej w Gliwicach spo- tkali się z dr. n. med. Mieczy- sławem Buczkowskim , który 13 kwietnia 2023 roku ukończył 100 lat. W spotkaniu uczestni- czyła także małżonka doktora prof. Ewa Otto-Buczkowska . W imieniu samorządu lekarskiego Jubliatowi złożyli życzenia pre- zes ORL w Katowicach dr n. med. Tadeusz Urban i przewodniczący delegatury dr Stanisław Bory- sławski . Mieczysław Antoni Buczkowski urodził się w 1923 roku w Białym- stoku. Przed wojną ukończył gimnazjum księcia Józefa Poniatow- skiego na Żoliborzu. Maturę uzyskał w 1940 roku – była to pierw- sza matura w czasie okupacji. Pobierał naukę na tajnych kompletach w Prywatnej Szkole Zawo- dowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego na Wydziale Lekarskim Tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich i Uniwersyte- tuWarszawskiego. Doświadczenie medyczne zdobywał w drama- tycznych czasach wojennych, stykając się na co dzień z niezliczo- nymi ludzkimi tragediami i ogromnym cierpieniem. W ostatnich dniach lipca 1944 r. Mieczysław Buczkowski został zaprzysiężony i otrzymał pseudonim „Buk”. Gdy wybuchło Powstanie Warszawskie pracował w szpitalu na Żoliborzu, który był szpitalem Zgrupowania „Żywiciel” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. – Początkowo mieścił się on w klasztorze Zmartwychwstanek, a następnie w szpitalu przy ul. Krasińskiego wraz z zespołami ope- racyjnymi, którym zaopatrzenie medyczne organizowały Siostry Zmartwychwstanki. Po atakach 22 i 23 sierpnia rannych było tak dużo, że szpital pracował pełną parą, nie odchodziliśmy od stołów operacyjnych. Kiedy już się słanialiśmy, siostry przez rękawy koszul wstrzykiwały nam kofeinę, żeby jakoś jeszcze działać, bo już nie było siły. Nogi zupełnie się uginały – wspominał dr Mieczysław Bucz- kowski. Po długim czasie nieobecności LUTW wrócił w gościnne mury Muzeum Śląskiego. Okazją do spotkania studyjnego z oprowa- Fot. SUM Fot. A. van der Coghen Fot. A. van der Coghen Fot. K. Fulbiszewska – Jestem przekonany, że zarówno Państwu, jak i wszystkim nauczy- cielom akademickim przyświeca jeden cel – doskonalenie jakości kształcenia. To właśnie doskonalenie jakości kształcenia było głównym tema- tem spotkania. Prezes ORL w Katowicach, dr n. med. Tadeusz Urban, zwrócił uwagę na konieczność kształcenia przyszłych lekarzy w zakresie prawa medycznego oraz w zakresie umiejęt- ności radzenia sobie ze stresem, przeciążeniem, wypaleniem zawodowym, trudnym pacjentem, a także depresją. W trakcie XC Zjazdu KWSM&DFUM Katowice 2023 w poczet członków KWSM włączono również Uniwersytet Rzeszowski. 1 września szpital został zbombardowany przez lotnictwo i mio- tacze min. W czasie ataku „Buk” został ranny, ale nadal pomagał w transporcie ofiar bombardowania. – Z każdej strony słychać było krzyki, płacz, brodziło się po kostki we krwi, a ciężej rannym wstrzykiwano morfinę, żeby złagodzić ból podczas transportu – opowiada. Koniec powstania zastał go w szpitalu, w Forcie Sokolnickiego, gdzie goił rany wraz z innymi poszkodowanymi. Po przebytej czerwionce, przy wzroście 182 cm, ważył 50 kg. Dzięki pomocy polskich sanitariuszek uniknął transportu do Oświęcimia. Potem udało mu się odnaleźć ranną podczas wojny matkę i ojca, który czas powstania przetrwał na warszawskiej Starówce. Do końca wojny „Buk” pracował w szpitalu w Pruszkowie. Po jej zakończeniu kontynuował studia na Wydziale Lekarskim Uni- wersytetu Warszawskiego, na którym 19 grudnia 1947 r. uzyskał dyplom lekarza. W 1949 r. został powołany do służby wojskowej. Ukończył wów- czas specjalizację z chorób wewnętrznych i organizacji służby zdrowia, pracował też jako wykładowca na Akademii Medycznej w Łodzi. Po zakończeniu służby wojskowej, przeniósł się na Śląsk i zamieszkał w Gliwicach. Mieczysław Buczkowski podjął pracę w Klinice Chorób Wewnętrznych Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu, obronił pracę doktorską, a od 1969 r. do 1991 roku był ordynatorem Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Miejskie- go nr 1 w Gliwicach. Pełnił też m.in. obowiązki dyrektora naczel- nego Szpitala Miejskiego nr 1 w Gliwicach i dyrektora Zakładu Opieki Zdrowotnej w Gliwicach. Wykształcił wielu młodych leka- rzy, m.in. kilkudziesięciu internistów. W kierowanym przez niego oddziale powstał Oddział Intensywnego Nadzoru Kardiologicz- nego i Oddział Dializ Pozaustrojowych. Jest autorem lub współ- autorem 22 opublikowanych prac naukowych. W roku 1990 prze- szedł na emeryturę.