ProMedico PS Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach lipiec/sierpień 2020 nr 271

12 Oliwia Janota Aleksandra Kasprzak termowizyjnych, zebranie wywiadu epidemiologicz- nego, wydanie ankiety potwierdzającej przejście przez punkt przesiewowy, a także dopilnowanie dezynfekcji rąk oraz wymiany maseczki przez wszyst- kie osoby wchodzące do budynku. Szybko przekonałam się, że oczekiwania pacjentów są różne. Doświadczyłam skrajnych reakcji, od peł- nej życzliwości i chęci współpracy, po zupełny brak zrozumienia zagrożenia, manifestujący się nawet agresją. Długi czas oczekiwania na triage oraz kon- sultację lekarską prowadził nieraz do eskalacji emocji pacjentów, co niejednokrotnie wymagało ingerencji ochrony szpitala. To doświadczenie pokazało mi, że jako przyszli leka- rze musimy wykazywać się również umiejętnością opanowania reakcji tłumu, co było dla mnie najbar- dziej zaskakującym i wymagającym zadaniem. W tych niecodziennych okolicznościach miałam oka- zję zetknąć się z ogromną serdecznością i wsparciem ze strony personelu szpitala. Każdego dnia byliśmy w pełni wyposażeni w środki ochrony indywidualnej i środki dezynfekcyjne. Również możliwość wykona- nia bezpłatnego testu na obecność SARS-CoV-2 dała nam tak potrzebne w tym czasie poczucie bezpie- czeństwa. Prócz nowego doświadczenia zawodowego, była to okazja do poznania wspaniałych ludzi. Ten czas uświadomił mi, że niezależnie od okoliczności i poczucia zagrożenia, najważniejszym elementem pozwalającym skutecznie realizować powierzo- ne zadania jest zgrany zespół, a także życzliwość i wsparcie osób koordynujących nasze działania. KarolinaMajewska – studentkamedycyny, wolonta- riuszkaw szpitaluwCzeladzi: Zdecydowałam się podjąć wolontariat na oddziale chirurgii w szpitalu wCzeladzi. Zachęcała nas do tego nasza uczelnia, sama jednak wiem, jak wygląda sytu- acja w szpitalach – często nawet w „normalnych” czasach przydaje się tam każda dodatkowa para rąk do pracy, a teraz z powodu pandemii część persone- lu została oddelegowana na przykład do pobierania wymazów lub do przyjmowania pacjentów na „izbie gorączkowej”, gdzie zgłaszają się osoby z objawami mogącymi sugerować zakażenie koronawirusem. Na oddziale głównie pomagam w prowadzeniu dokumentacji oraz przy przyjmowaniu pacjentów, zbierając wywiad i wykonując wstępne badanie. Wolontariat pozwolił mi się przekonać, jak zmieniła się praca z chorymi z powodu pandemii, jak na bie- żąco wdrażane są procedury mające na celu zmini- malizowanie ryzyka zakażenia oraz jakie problemy organizacyjne są z tym związane. Taka praca pozwala także zdobyć wiele praktycznych umiejętności i jest bardzo cennym doświadczeniem. Aleksandra Kasprzak – lekarz dentysta, wolonta- riuszka w szpitalu w Knurowie: Przed wybuchem epidemii odbywałam staż pody- plomowy w gabinecie stomatologicznymw Rybniku. Obserwując rzeczywistość, razem z koleżanką chcia- łyśmy jakoś pomóc. Rozesłałyśmy więc maile do oko- licznych szpitali, informując, że jeśli będzie potrzeb- na pomoc, to jesteśmy do dyspozycji. Jako pierwsi odezwali się do nas pracownicy szpitala w Knurowie. Na początku wykonywałyśmy głównie prace typowo pielęgniarskie: mierzenie ciśnienia, pobieranie krwi, Pro Medico • czerwiec 2020 podawanie kroplówek i leków, pomoc przy badaniach. Następnie zostałyśmy oddelego- wane do izby przyjęć i do namiotu, by doko- nywać wstępnej klasy- fikacji pacjentów. Tam mierzyłyśmy temperatu- rę, przeprowadzałyśmy wywiad epidemiologicz- ny i kierowałyśmy dalej pacjentów na odpowied- nie oddziały. Na koniec zostałyśmy przeniesione do punktu poboru wymazów. Ludzie przebywa- jący w kwarantannie podjeżdżali w to miejsce samochodami, bez wysiada- nia z samochodu pobierano im wymaz i wracali do domów. Od początku miałyśmy zapewnione wszystkie niezbędne środki ochrony indywidualnej, pokazano nam, jak ich używać, czułyśmy się całkowicie bezpieczne. Nie było sytuacji, żeby czegoś brakowało. W szpitalu spotkałyśmy się z bardzo miłym przyjęciem. W każdej chwili, w razie problemów, mogłyśmy poprosić o pomoc pielęgniarki i lekarzy. Odbyłyśmy na początku wolontariatu szkolenie BHP oraz szkolenie epide- miologiczne. Pracowałyśmy wtedy, kiedy byłyśmy potrzebne. Spotkałyśmy się z niezwykle pozytywnym odbiorem. W ciągu ostatnich tygodni otrzymałyśmy naprawdę bardzo wiele miłych słów, podziękowań, a nawet maili, w których pacjenci deklarowali, że po wyciszeniu epidemii chcieliby leczyć zęby u nas. Dostałyśmy również oficjalne podziękowania od rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Czy wiele się nauczyłam – z punktu widzenia stomatologa? – nie. Na pew- no poznałam zasady pracy na oddziale szpitalnym oraz lepiej zaznajomi- łam się z powszechnie występującymi chorobami wewnętrznymi. Najcen- niejszym doświadczeniem była dla mnie praca z osobami potencjalnie zakażonymi koronawirusem oraz nauka właściwego korzystania ze środ- ków ochrony osobistej, które prawdopodobnie staną się na jakiś czas podstawowym wymogiem. Z perspektywy czasu jestem bardzo zadowo- lona, że się zdecydowałam – może nie nauczyłam się zbyt wiele, ale było to na pewno ciekawe doświadczenie, które przyniosło mi dużo radości. Opr. Alicja van der Coghen Fot. archiwum prywatne Fot. archiwum prywatne