ProMedico PS Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach lipiec/sierpień 2020 nr 271

Pro Medico • lipiec – sierpień 2020 24 powania w wysokości 17,45 zł. W wyniku odwołania, Sąd Dyscypli- narny NIL zamienił mu tylko karę nagany na karę upomnienia. WZIĄŁ PIENIĄDZE ZAODDANIE PRAKTYKI Wmyśl Zasady 34 lekarzowi niewolnobyło„starać sięoposadę zajmo- waną przez innego lekarza”, o ile ten niewyraził na to zgody. Zakazane było pobieranie lub dawanie tzw. odstępnego „za oddanie praktyki lekarskiej lub zajmowanych posad, ani uczestniczyć w zyskach (pro- wizjach) za wyrobienie stanowiska lub przekazywanie chorych”. Zakaz zakazem, a rzeczywistość – rzeczywistością. W 1934 r. praktykujący wGrodziskuMazowieckimdr ZygmuntM. zaproponował„reflektanto- wi na placówkę lekarską w Strzelcach, opróżnioną przez niego”zapła- cenie odstępnego wwysokości 600 zł. Przed sądem dr M. tłumaczył się, że kwota miała być zwrotem ponie- sionych przez niego„kosztów inwestycyjnych”. W 1938 r. Sąd oczywi- ście nie dał wiary i wymierzył mu karę przewinienia, grzywnę wwyso- kości 100 zł (Rzecznik Dyscyplinarny żądał 300 zł!) i oczywiście ogło- szenie w Dziennikach Urzędowych. Okolicznością, która przeważyła na ocenie Sądu, był fakt, iż posadę tę dr Zygmunt M. otrzymał z reko- mendacji Biura Pośrednictwa Pracy przy Izbie Lekarskiej Warszawsko- Białostockiej. Dr Zygmunt M. nie zrozumiał nieetyczności popełnione- go czynu i odwołał się do Sądu II instancji. W uzasadnieniu, jako przy- czynę odwołania podał, że wyrok jest sprzeczny z prawem, ponieważ opiera się na Kodeksie Deontologii Lekarskiej przyjętymw 1935 roku, a jego sprawa powstaław1934 r. Sąd jednak sprawy nie umorzył, gdyż w świetle obowiązującego Zbioru Zasad Deontologii ust. 4 części ogólnej„lekarz odpowiada przed Sądem Izby również za czyny, popeł- nione przed przyjęciemgo do grona jej członków”. KTOPIERWSZY PRZY PACJENCIE Wokresiemiędzywojennymwśród lekarzy, podobnie jakwśród ofice- rów, obowiązywała umowna zasada„noblesse oblige”. Opublikowane Zasady Deontologii ściśle precyzowały, jak powinny wyglądać wza- jemne stosunki pomiędzy lekarzami. 21 Zasad zawartych w drugim rozdziale mówiło m.in. o zakazie kry- tyki kolegi przy chorym; o precedencji przy wezwaniu do chorego jednocześnie kilku lekarzy (pierwszeństwo przy diagnozowaniu miał ten, który był pierwszy, ale prawo do honorarium mieli wszyscy, ostatecznie lekarza „ordynującego” wybierał sam chory); zaproszeniu do konsultacji drugiego lekarza (zawsze w porozumieniu z chorym lub jego„otoczeniem”; lekarze zobowiązani byli przybyć punktualnie, chociaż dopuszczalne było 15-minutowe spóźnienie, lekarz ordynują- cy zawszemusiał być wcześniej). Zasady określały także prawa i obowiązki lekarza „ordynującego” i „konsyljariusza” (konsultującego), a nawet sugerowały, jak powinna przebiegać narada pomiędzy lekarzami („na naradach należy dążyć do zgodnego sformułowania opinii w ogólnych zarysach”). Jeże- li lekarz przebywał „w zdrojowisku dla leczenia”, nie mógł udzielać porad lekarskich, chyba że poproszono go o konsultację. Przepis ten nie dotyczył nagłych przypadków. Zdarzały się sytuacje, że np. towa- rzystwo ubezpieczeniowe powoływało lekarza do kontrolowania stanu zdrowia pacjenta po wypadku. Jeżeli taki lekarz wybierał się na wizytę, to wcześniej musiał powiadomić o niej lekarza „ordynują- cego”, aby ten również mógł być obecny. „Lekarz kontrolujący powi- nien wstrzymać się od wyrażenia wobec chorego i jego otoczenia opinii o chorobie, jej przebiegu, leczeniu i rokowaniu.” Wwiększości przypadków, abyuniknąćkosztówsądowych i zaoszczę- dzić sobie czasu, a niekiedy nawet wstydu, sprawy dotyczące sporów czy pomówień pomiędzy kolegami – lekarzami trafiały do arbitrów. W interesie każdej ze stron konfliktu było to, aby sprawa nie znalazła się na łamach ówczesnych gazet. Wojna i upływający czas w dużej mierze zniszczyły protokoły sądów polubownych Izb Lekarskich, a tymsamym, niestety, ograniczyły nasz dostęp do wiedzy o wzajemnych stosunkach między lekarzami pod- czas wykonywania pracy zawodowej. Etyka obowiązku i powinności Immanuela Kanta m.in. mówi, że owartości moralnej czynu decydują nie skutki, jakiewywołuje, lecz motywy, które stają się przyczyną postępowania. KatarzynaB. Fulbiszewska KlinikaPołożnicza i ChoróbKobiecychUniwersytetu JagiellońskiegowKrako- wie. Lekarze podczas operacji, maj 1936 r. fot.:ZbioryNarodowegoArchiwumCyfrowego 2.07.2020 r. (czwartek) godz. 17.00 Kurs doskonalący (webinarium) – wymagana rejestracja (strona ŚIL) BÓLEGŁOWYWPRAKTYCE LEKARZARODZINNEGO Czas trwania: 3 godziny dydaktyczne Prowadzący szkolenie: dr n. med. Elżbieta Mizgała-Izworska lipiec - sierpień Kurs doskonalący (webinarium) – wymagana rejestracja (strona ŚIL) KURSY I KONFERENCJE Kursy odbywają się za pomocą technik i metod kształcenia na odległość z wykorzystaniem platformy e-learningowej. Informacje o terminach i formach prowadzenia kursów udzielane są pod numerem tel: 32 604 42 25 lub drogą elektroniczną: kursy@izba-lekarska.org.pl JĘZYKANGIELSKI – KURSWAKACYJNY 2 razy w tygodniu po 2 godziny lipiec - sierpień Kurs doskonalący (webinarium) – wymagana rejestracja (strona ŚIL) JĘZYKHISZPAŃSKI – KURSWAKACYJNY 2 razy w tygodniu po 2 godziny Prowadzący: mgr Laura Klepacz