ProMedico Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach lipiec 2024 nr 311

Pro Medico lipiec/sierpień 2024 29 Wspomnienie o śp. prof. dr hab. n. med. Irenie Norskiej-Borówce Chciałbym również w imieniu współpra- cowników Pani Profesor wyrazić wdzięcz- ność za przywilej zetknięcia się z jej Oso- bą na swojej drodze zawodowej. Pani Profesor poświęciła dużą część swojego życia na działalność zawodową odnosząc ogromne sukcesy, wpływające nierzad- ko na życiowe losy wielu osób, czego i ja jestem bezpośrednim przykładem. Przypomnę w dużym skrócie o nie- zwykłych dokonaniach Pani Profe- sor. Po ukończeniu studiów medycz- nych na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie Pani Profesor związała swoje życie zawodowe z Gór- nym Śląskiem, gdzie rozpoczęła pra- cę w Klinice Chorób Dzieci w Zabrzu. Od 1956 roku do 1977 roku, a więc przez ponad 20 lat pracowała na Oddziale noworodków i wcześniaków I Kliniki Położnictwa i Ginekologii w Zabrzu, naj- pierw jako asystent, następnie adiunkt i docent, pełniąc od 1961 roku funkcję ordynatora Oddziału. W kolejnych latach Pani Profesor wró- ciła do Kliniki Chorób Dzieci w Zabrzu początkowo jako zastępca profesor Boże- ny Hager-Małeckiej, a następnie jako kierownik tej jednostki. Bardzo ważnym momentem w pracy zawodowej Pani Profesor było powołanie z Jej inicjaty- wy, przy wsparciu dr. Wojciecha Grzyw- ny, pierwszej w Polsce Kliniki Patologii Noworodka w Zabrzu, którą kierowała aż do czasu przejścia na emeryturę. W tym okresie Pani Profesor, będąc doświadczonym pediatrą i neonato- logiem, rozwijała zarówno działalność naukową, jak i organizacyjno-leczniczą. Na dorobek naukowy Pani Profesor skła- da się ponad 300 artykułów w czasopi- smach krajowych i zagranicznych, w tym około 50 monografii i podręczników, któ- re były źródłem wiedzy dla całego poko- lenia pediatrów i neonatologów. Pani Profesor, jak nikt w tamtych cza- sach, zdawała sobie sprawę z potrzeby kompleksowej opieki nad chorym nowo- rodkiem. Widziała konieczność wcze- snej interwencji w postaci rehabilitacji i stymulacji rozwojowej, zorganizowała współpracę z okulistami i audiologami. Nie sposób nie wspomnieć o ogromnych dokonaniach Pani Profesor w sferze spo- łecznej, ukierunkowanej na pomoc dzie- ciom. W ramach założonego w Zabrzu Śląskiego Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom zorganizowała dla ponad 1000 dzieci chorych, z biednych rodzin wyjazdy na kolonie leczniczo-rehabilita- cyjne do Holandii, Danii, Szwecji, Francji oraz w Polsce. Za swoją działalność została uhonorowa- na między innymi Medalem Komisji Edu- kacji Narodowej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzy- żem Zasługi, Złotą Odznaką Zasłużonego w rozwoju województwa katowickiego, Odznaką Za wzorową pracę w służbie Panu doktorowi Jackowi Kocotowi z powodu śmierci Ojca Eugeniusza Kocota Bardzo serdeczne wyrazy współczucia przesyła KOMISJA ds. LEKARZY i LEKARZY STOMATOLOGÓW EMERYTÓW I RENCISTÓW, a także Klub lekarzy emerytów w Katowicach Ligocie zdrowia, Krzyżem Maltańskim, meda- lem honorowym Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Chciałbym wspomnieć wątek osobisty, który ilustruje, jak wiele działań Pani Pro- fesor miało wpływ na dalsze losy ludzi, którzy spotkali ją na swojej drodze. Byłem ostatnim pracownikiem przyjmowanym przez Panią Profesor do Kliniki, w cza- sach, kiedy o etat było niezwykle trudno. Pamiętam, jak Pani Profesor powiedziała w rozmowie z rektorem, że dla tego wów- czas młodego człowieka musi znaleźć się etat, że w najgorszym razie otrzymam go po przejściu Pani Profesor na eme- ryturę, co faktycznie się stało. Jestem jej za to bardzo wdzięczny. Jest jeszcze jeden niesamowity moment zetknięcia się z osobą Pani Profesor, o czym dowiedziałem się później, przy- padkowo, przeglądając własną Książecz- kę Zdrowia Dziecka – w maju 1970 roku wówczas dr n. med. Irena Norska była obecna przy moich narodzinach w Klini- ce na Traugutta. W imieniu pracowników Kliniki, którą mam zaszczyt obecnie kierować, ale tak- że dawnych współpracowników, chciał- bym nie tylko najmocniej podziękować, ale i obiecać, że dawne tradycje i pamięć będą przekazywane dalej. Jak napisała Wisława Szymborska „Umar- łych wieczność dotąd trwa, dokąd pamię- cią im się płaci”. Dr n. med. Jakub Behrendt Kierownik Kliniki Intensywnej Terapii i Patologii Noworodka w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach