ProMedico Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach marzec 2024 nr 307

Pro Medico marzec 2024 18 Lekarze i lekarze dentyści, chcąc prowadzić samodzielnie działalność leczniczą, zastanawiają się, jaką for- mę jej prowadzenia wybrać – praktykę zawodową (indywidualną/indywidualną specjalistyczną praktykę) czy też założyć zakład leczniczy (poradnię/przychodnię/szpital) jako podmiot leczniczy. Każda z tych form wiąże się ze spełnieniem określonych przepisami ustawy o działalności leczniczej wymagań i daje lekarzo- wi/lekarzowi dentyście określone możliwości. Praktyka zawodowa, czy podmiot leczniczy? Pisząc o lekarzu w dalszej części tekstu, mam na myśli obydwie grupy zawodowe – zarówno lekarzy, jak i lekarzy dentystów. PRAKTYKA ZAWODOWA Aby założyć praktykę, lekarz musi spełnić warunki określone w przepisie art. 18 ustawy o działalności leczniczej. Zaliczamy do nich: 1. posiadanie prawa wykonywania zawodu, 2. lekarz nie może być zawieszony ani ograniczony w prawie wykonywania zawodu (na podstawie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, ustawy o izbach lekarskich, ukara- ny taką karą bądź środkiem karnym/zabezpieczającym), 3. dysponowanie pomieszczeniem spełniającym wymaga- nia do prowadzenia działalności leczniczej, w którym będą udzielane świadczenia zdrowotne, wyposażonym w produk- ty lecznicze, wyroby medyczne, aparaturę i sprzęt medyczny, odpowiednie do rodzaju i zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych, 4. prowadzenie działalności gospodarczej – posiadanie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodar- czej (CEIDG) oraz 5. zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Dodatkowo, jeśli lekarz chce założyć praktykę specjalistyczną – musi posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiada- jącej rodzajowi i zakresowi wykonywanych świadczeń zdrowot- nych. Co ważne, lekarz musi uzyskać wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą (RPWDL) prowadzonego przez okręgową radę lekarską właściwą ze względu na miej- sce prowadzenia tej praktyki. Pamiętać należy, że działalność lecznicza jest działalnością regulowaną – wymaga uzyskania wpisu do RPWDL. Przed dokonaniem wyboru, jaki rodzaj praktyki założyć, lekarz powinien określić: jak wygląda jego aktywność zawodowa, gdzie udziela i zamierza udzielać świadczeń zdrowotnych. W przypadku lekarzy współpracujących z podmiotami leczniczymi (dawnymi/ ZOZ-ami/NZOZ-ami, obecnie są nimi różnego rodzaju przychod- nie, poradnie, szpitale) – odpowiednia będzie tzw. „praktyka w podmiocie” (której pełna nazwa to indywidualna/indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w zakładzie leczni- czym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzą- cym ten zakład). Wtedy niezbędne jest spełnienie ww. warunków, za wyjątkiem posiadania odpowiednich pomieszczeń. Jeśli lekarz zamierza otworzyć swój własny gabinet, powinien założyć indywidualną/indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską. W przypadku chęci przyjmowania pacjentów w ich miej- scu zamieszkania – odpowiednia będzie tzw. praktyka na wezwa- nie. Każdorazowo, określając rodzaj zakładanej praktyki lekarskiej, lekarz winien uwzględnić ograniczenia ustawowe związane z posiadaniem praktyki. Obecne przepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty pozwalają lekarzowi – mającemu prak- tykę – zatrudniać jedynie osoby niebędące lekarzami do wyko- nywania czynności pomocniczych. Do grupy współpracowników zalicza się np. asystentki stomatologiczne, higienistki, rejestrator- ki. W obecnym stanie prawnym, za wyjątkiem sytuacji zatrudnie- nia lekarza w związku z kształceniem przed- i podyplomowym, nie ma możliwości zatrudnienia innego lekarza. Co więcej, w przypadku posiadania grupowej praktyki lekarskiej świadczenia zdrowotne mogą być udzielane wyłącznie przez lekarzy będących wspólnikami albo partnerami spółki, w oparciu o którą założono tę praktykę. Praktyka ta może być prowadzona w formie spółki cywilnej, spółki jawnej i spółki partnerskiej. PODMIOT LECZNICZY Są nimi m.in. przedsiębiorcy we wszystkich formach prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzonej działalności leczniczej, zarówno w ramach indywidualnej działalności gospo- darczej (po uzyskaniu wpisu do CEIDG) albo założeniu jednej z przewidzianych przepisami spółek (nie ma ograniczeń jak przy grupowej praktyce). Ponadto, podmiot leczniczy musi spełniać warunki określone w przepisie art. 17 ustawy o działalności leczniczej, tj.: 1. posiadać pomieszczenia lub urządzenia, odpowiadające wymaganiom określonym w ustawie, 2. używać i utrzymywać wyroby medyczne, w tym do diagno- styki in vitro, wyposażenie tych wyrobów, 3. zapewniać udzielanie świadczeń zdrowotnych wyłącznie przez osoby wykonujące zawód medyczny oraz spełniające wymagania zdrowotne określone w odrębnych przepisach; 4. zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Co ważne, podmiot leczniczy musi uzyskać wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą (RPWDL) prowadzonego przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę tego podmiotu. Prowadzenie podmiotu leczniczego umożliwia zatrudnianie i współpracę z lekarzami na różnej podstawie (w ramach umowy o pracę, umowy zlecenia czy prowadzonej praktyki). Katarzyna Różycka radca prawny Zespół Radców Prawnych ŚIL