ProMedico PS Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach wrzesień 2018 nr 252

5 Pro Medico • wrzesień 2018 KOMUNIKACJA NARZĘDZIEM SKUTECZNEGO LECZENIA wynagrodzeń dla wszystkich grup zawodowych jednostek ochrony zdrowia poprzez wyeliminowanie: dysproporcji stawki płacy zasadniczej pomiędzy rezydentami a lekarzami specjalistami; a także wyeliminowanie dysproporcji stawki płacy zasadniczej pomiędzy latami rezydentur, na chwi- lę obecną lekarz rezydent na pierwszym roku rezydentury specjalizacji deficytowej ma wyższe wynagrodzenie niż rezydent tej samej specjalizacji na trzecim roku rezydentury (gdzie jest już bardziej doświadczony). Powyższe rodzi ocze- kiwania po stronie starszych rezydentów, iż powstałą różnicę mają pokrywać zakłady pracy na co ich nie stać. 2. Pełne sfinansowanie ze środków NFZ podwyżek dla perso- nelu, którego wynagrodzenie określone zostało przepisami odgórnymi, przyjęcie podobnej zasady, jaka obowiązuje w przypadku wypłaty dodatku tzw. Zembalowego dla śro- dowiska pielęgniarskiego, czyli pieniędzy celowanych. 3. Zmiana przepisów w zakresie ograniczenia pracy lekarzy specjalistów w ramach ich deklaracji otrzymywanego wyna- grodzenia, z uwagi na spowodowanie tym olbrzymich bra- ków kadrowych w wielu szpitalach, ujednolicenie i dostoso- wanie tych przepisów do warunków, jakie panują w ochro- nie zdrowia, by nie powodowało to sytuacji absurdalnych i kryzysowych dla wielu placówek. 4. Weryfikacja obecnie obowiązujących norm zatrudnienia, które w przypadku ich kolejnych wzrostów nawarstwią i tak już mocno odczuwalne braki kadrowe oraz powodują wzrost kosztów. 5. Weryfikacja obecnie obowiązujących wymogów NFZ w zakresie konieczności posiadania sprzętu i aparatury medycznej. Zdarzają się przypadki, że zakup danego urzą- dzenia jest niezbędny tylko do spełnienia kryteriów formal- nych przy procedurze konkursowej, w praktyce wykorzy- stywany jest sporadycznie i generuje tylko koszty związane z serwisowaniem i utrzymaniem. 6. Ujednolicenie wyceny świadczeń medycznych na terenie całego kraju np. wyeliminowanie dysproporcji pomiędzy wyceną świadczeń w nocnej i świątecznej opiece medycz- nej. 7. Zmiana wyceny procedur medycznych poprzez uwzględ- nienie w jej wartości wzrastającego poziomu wynagrodzeń oraz wzrostu cen mediów, leków, sprzętu medycznego by zapewnić ciągłość udzielania świadczeń zdrowotnych zgodnie z zawartą umową oraz wzorem z POZ. Automatycz- ny wzrost tej wyceny minimum raz w roku o wskaźnik infla- cji lub też stałe podnoszenie wyceny świadczeń proporcjo- nalnie do wzrostu kosztów związanych z ich wykonaniem. Uwzględnienie współczynnikiem zwiększającym wycenę świadczeń medycznych dla grupy pacjentów najbardziej obciążonych np. po 65. roku życia lub o dużej skali trudności. 8. Uproszczenie sytemu rozliczeń udzielonych świadczeń medycznych, wyeliminowanie zbędnej biurokracji. 9. Zapłata za udzielone ponadlimitowe świadczenia zdrowot- ne wynikające z rozliczenia świadczeń w ramach umowy PSZ w okresie rozliczeniowym, chociażby w przypadkach proce- dur ratujących życie. 10. Wyodrębnienie leczenia udarów, jak i leczenia na Oddzia- łach Intensywnej Opieki Medycznej z finansowania ryczał- towego – tym samym płacenie za wszystkie zrealizowane procedury medyczne w tym zakresie. 11. Zmiana okresu rozliczeniowego na minimum 12-miesięczny. Obecny podział na okresy rozliczeniowe powoduje, że np. II półrocze obejmuje zarówno okres wakacji jak i okres świąt grudniowych, gdzie wiadomym jest, iż pacjenci w tym cza- sie nie chcą być zapisywani na zabiegi planowe. Powyższe powoduje, iż w I półroczu mogą powstać ewentualne nad- wykonania kontraktu, które nie zostają zapłacone, a w II półroczu niedowykonania, które będą miały znaczenie przy ustalaniu kolejnej wysokości ryczałtu na następny okres rozliczeniowy. Okres 12 miesięcy pozwala na optymalizację Komunikacja w zespole jako narzędzie skutecznego leczenia, informacja jako integracyjna część każdej terapii, stres i jego pozytywny i negatywny wpływ na przekaz informacji, etyka i emocje – to zagadnienia poruszone podczas konferencji „Etyka w Komunikacji”, która odbyła się 3 lipca br. w Nakle Śląskim. Organizatorami spotkania byli: Zespół Etyczny Wielospecjali- stycznego Szpitala Powiatowego im. dr. Hagera w Tarnowskich Górach oraz Stowarzyszenie„Na Zdrowie”. W dyskusji wzięli udział prelegenci: Anna Janik – przewodniczą- ca Izby Pielęgniarek i Położnych w Katowicach, dr hab. Grzegorz Głód – prodziekan ds. Edukacji Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, dr hab. n. med. Robert Pudlo – specjalista psy- chiatrii i psychiatrii środowiskowej, prof. Alicja Gałązka – psy- cholog, wiceprezes Polskiego Oddziału Coachingu ICC, Tadeusz Urban – prezes ORL, dr Justyna Kaźmierczak – przedstawiciel Śląskiej Izby Aptekarskiej, dr Paulina Kamińska – prezes Forum Mediacji z Wrocławia i dr n. med. Rafał Wnuk – nefrolog, współ- założyciel Polskiego Towarzystwa Bioetycznego. Podczas konferencji zastanawiano się m.in.: na ile w warunkach obiektywnie trudnych działamy w sposób optymalny? Czy odpo- wiednio zarządzamy zespołem? A swoim czasem? Część dyskusji została poświęcona konfliktowi pokoleń, który występuje zarów- no w środowisku lekarskim, jak i pielęgniarskim. Nagranie z całej konferencji znajduje się na kanaleYoutube, pod adresem: https:// youtu.be/1Ej-0XLmplw przyjęć pacjentów biorąc pod uwagę okresy urlopowe, czy też świąteczne zarówno po stronie zatrudnionego persone- lu, jak i pacjentów. 12. Wprowadzenie obiecywanej przez Ministerstwo Zdrowia zaliczkowej zapłaty w połowie miesiąca. Powyższe wpłynę- łoby na zwiększenie płynności finansowej jednostek. 13. Zmiana sposobu kształcenia lekarzy poprzez jego skrócenie przy jednoczesnym obowiązku odbywania praktyk staży i rezydentur, także na poziomie szpitali powiatowych. Doda- nie do programu specjalizacji w zakresie chorób wewnętrz- nych, chirurgii ogólnej, chirurgii urazowej obowiązku pracy/ stażu w SOR. 14. Zwiększenie limitów miejsc na studia lekarskie. Należy roz- ważyć także ograniczenie ilości obecnie funkcjonujących specjalizacji – posiadamy największe rozdrobnienie specja- lizacji lekarskich w całej Europie. 15. Rozważenie możliwości powrotu do kształcenia zawodo- wego pielęgniarek na poziomie szkół zawodowych, rozsze- rzenie godzin kształcenia w trybie magisterskim o godziny specjalizacyjne. Powyższe dałoby szanse na to, aby kończąc studia magisterskie pielęgniarka posiadała już specjalizację.