Czy jest możliwe wyznaczenie granicy pomiędzy mową nienawiści a wolnością słowa? Czy w ogóle taka granica istnieje? Na to pytanie próbowali odpowiedzieć słuchacze LUTW podczas ostatniego spotkania. Gościem była prof. zw. dr. hab. Jadwiga Stawnicka, autorka ponad 170 publikacji w zakresie badań komunikacji społecznej, w tym 11 monografii ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa, komunikowania kryzysowego, lingwistyki kryminalistycznej, a także badań konfrontatywnych z zakresu językoznawstwa. Prof. Stawnicka jest jedyną w Polsce biegłą sądową z zakresu lingwistyki kryminalistycznej oraz członkiem Rady Naukowej Instytutu Ekspertyz Kryminalistycznych, ośrodka badań lingwistyki kryminalistycznej na potrzeby wymiaru sprawiedliwości. Obecnie pełni funkcję kierownika Katedry Bezpieczeństwa Powszechnego na Wydziale Zarządzania Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach.

Czym jest mowa nienawiści? To w dużej mierze wypowiedzi ustne i pisemne, a także ikonograficzne, wyszydzające i poniżające grupy i jednostki z powodu przynależności rasowej, etnicznej i religijnej, jak też preferencji seksualnych czy kalectwa, przynależności do naturalnej grupy społecznej jako mieszkańców pewnego terytorium mówiących określonym językiem. Mowa nienawiści to upubliczniona forma agresji (przemocy) werbalnej. 

Jak rozumieć wolność słowa? To „swoboda wypowiedzi jest jednym z fundamentów społeczeństwa demokratycznego, warunkiem jego rozwoju i samorealizacji jednostki” – wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 marca 2006 r.

Prof. Stawnicka omówiła także pokrótce artykuły Kodeksu Karnego, które stosuje się w przypadku nawoływania do nienawiści, a także te, które stosuje się w przypadku gróźb bezprawnych, znieważenia i zniesławienia. 

Część teoretyczna wykładu była zobrazowana autentycznymi przykładami, z jakimi miała zawodowo styczność.

Na narastające zjawisko używania mowy nienawiści i wulgaryzacji języka polskiego znaczny wpływ ma agresja, na którą z kolei wpływa m.in. szybkie tempo życia, postęp cywilizacyjny, brak czasu dla domu i najbliższych oraz coraz częstsze zastępowanie dialogu telefonem (SMS) i komputerem. W przypadku młodego pokolenia nie bez znaczenia jest negatywny wpływ grupy, moda na tzw. „wygodne i modne” życie, brak odpowiedzialności i konsekwencji za swoje zachowanie, bezsilność prawa wobec przestępczości pokazywana przez media oraz kreowanie okrucieństwa, np. przez gry komputerowe.