Pro Medico
•
wrzesień 2014
10
media
ciąg dalszy ze str. 9
– A co z odpowiedzialnością za słowo? Magdalena Bajer z Forum
Dziennikarzy zwraca uwagę na dziennikarską lekkomyślność, brak
refleksji nad tym, ile szkody w relacjach lekarz – pacjent powstaje
po nierzetelnym artykule, jak wpływa na obie strony zachwianie za-
ufania…
– Jeśli chodzi o prasę tabloidową – przyznam, że sama jestem bezradna
wobec jej praktyk. Z wielkim bólem i smutkiem obserwuję erozję zawodu
dziennikarza, podobnie jak od 25 lat z tym samym smutkiem obserwuję
upadek etosu w zawodzie lekarza. Przyczyn tego stanu rzeczy jest wiele,
jedną z nich jest komercjalizacja życia i czasów, w których przyszło nam
pracować. Jakie będą tego skutki? Nie wiem. Oba zawody, ale również inne
zawody zaufania publicznego, trawią podobne przyczyny: ekonomiczne,
patologie środowiskowe, prym komercjalizacji, który jest zabójczy dla
wspomnianego wyżej etosu. Uważam, że rozwiązaniem jest pozostanie
uczciwym z samym sobą i wykonywanie zawodu najlepiej jak się potrafi.
Mec. Krystian Niczpan:
– Moje doświadczenie i obserwacje utwierdzają
mnie w przekonaniu, że wdawanie się we „flirt”
z mediami dobre jest dla celebrytów. Na ogół le-
karzom w sytuacjach kryzysowych, kiedy starają
się tłumaczyć z niekorzystnych zdarzeń, wktórych
uczestniczyli, występowanie w mediach przynosi
szkodę. Uważam, że w większych podmiotach
leczniczych zatrudnianie fachowców od PR-u jest
w obecnych czasach nieodzowne. To oni muszą
prowadzić politykę informacyjną i ponosić za nią
odpowiedzialność. Ma to szczególne znaczenie
w sytuacji, gdy, nie oszukujmy się, u przeciętnego
Polaka lekarze i inni pracownicy ochrony zdro-
wia lokują się po „złej stronie mocy”. Duży w tym
udział mają właśnie media.
Kancelaria Radców Prawnych
Niczpan, Trefon, Prasałek s.c.
NA PLANIE
• Efekt
– termin tech-
niczny,
odróżniający
nagranie
mikrofonem,
od
rejestrowanego
przez kamerę równole-
gle z obrazem (np. efekt
odgłosów ulicy) Także
dźwięk dodany do obrazu
w postprodukcji
• Ogrywka
– termin uży-
wany w newsach, na-
granie
potrzebnych
„obrazków’, związanych
z rozmówcą, jego pra-
cą, otoczeniem, zwykle
na szybko, w tym samym
miejscu, by zmieścił się
tam tekst wprowadzający
lub komentarz
• Przebitka
– kiedy namon-
tażu usuwa się zbędne
słowa,
przejęzyczenia,
całe zdania czy fragmenty,
trzeba wypełnić w obrazie
lukę obrazem innym. Ina-
czej widoczne będą skoki
na ekranie, brak płynności.
Im lepsi zawodowcy, tym
Głos drugiej strony
Praktyczny słownik pojęć telewizyjnych
„Nagramy setki, potem ogrywkę, parę przebitek
na oddziale, do offa, na żywca wejdziemy za godzinę”
– z takimi wypowiedziami reporterskich ekip telewi-
zyjnych zetknął się niejeden lekarz. Dobrze wiedzieć,
co znaczą, także dla profesjonalnej oceny programu
na antenie. Przygotowaliśmy minisłownik najczęściej
używanych pojęć telewizyjnych, uszeregowanych
wg kolejności etapów powstawania programu.
mniej widać cięcia wmon-
tażu i widz odnosi wraże-
nie, że wypowiedź dokład-
nie tak została nagrana
• Setka
– wypowiedź ce-
chująca się stuprocento-
wą synchronizacją obrazu
z dźwiękiem (gdy widzi-
my mówiącego do kame-
ry człowieka i słyszymy,
co mówi). Termin pocho-
dzi jeszcze z czasów, gdy
dźwięk i obraz na taśmie
światłoczułej nagrywano
oddzielnie
• Żywiec, lajf, na żywo
–
program transmitowany
bezpośrednio na antenę
z miejsca zdarzenia lub
ze studia (od „live trans-
mission”)
• Paralajf
– nagranie pro-
gramu w takiej formie,
by „udawał” konwencją
lajf
PO NAGRANIU
• Materiał
– tak roboczo
zaczęto nazywać różne
rodzaje programu po-
kazywanego na antenie
i tak się przyjęło, nawet
na wizji
(teraz pokażemy
państwu materiał)
• Matka
– nagranie z goto-
wym materiałem
• Materiał wyjściowy
–
nagrane nośniki w wersji
roboczej, czyli wszystko
to, co znalazło się po na-
graniu jako punkt wyjścia
do dalszej pracy np. mon-
tażowej. Materiałów wyj-
ściowych nie udostępnia
się, z wyjątkiem specjal-
nych okoliczności
• Puszka
– nagrany mate-
riał na taśmie (np. w sys-
temie betacam, dv, xdcam
i wielu innych)
NA MONTAŻU
• Animacja
– efekt cięć
montażowych i nieprzy-
krycie ich innym obrazem.
Na ogół traktowana jako
błąd. Wyjątkowo stosowa-
na w filmach dokumental-
nych dla transparentności
przekazu lub jako zabieg
artystyczny.
• Cięcie
– ingerencja mon-
tażowa w ciąg ujęć, często
zauważalna, gł. w dźwięku
NA EKRANIE
• Belka
– pasek na ekranie
z pisemnymi informacjami
• Czołówka
– plansze po-
czątkowe;
streszczenie
informacji na jej początku
• Forszpan
– skrót naj-
ważniejszych informacji,
trwający kilkadziesiąt se-
kund
• Tyłówka
– plansza koń-
cowa, napisy końcowe
• Wizytówka
– podpis
określający
rozmówcę,
miejsce nagrania mate-
riału
• Zwiastun, zajawka, trail,
teaser
– materiał zapo-
wiadający program.
Oprac.
Grażyna Ogrodowska
