16 / 40
Pro Medico
•
grudzień 2015/styczeń 2016
14
prawo medyczne
Dział Informacyjno-prasowy
Śląskiej Izby Lekarskiej
uprzejmie informuje,
że pod numerem tel. 32 60 44 260
mogą Państwo uzyskać
konsultację w zakresie
kontaktów z mediami
(codziennie w dni robocze,
w godzinach pracy Biura ŚIL)
Nasze porady, opinie oraz inne informacje
związane z funkcjonowaniem polskiego
rynku medialnego mogą być też uzyskane
drogą mailową
mediasil@izba-lekarska.org.ploraz w redakcji„Pro Medico”
KOMUNIKAT DZIAŁU
INFORMACYJNO-PRASOWEGO
ŚLĄSKIEJ IZBY LEKARSKIEJ
„Aby kraj mógł żyć, trzeba, aby żyły prawa”
Adam Mickiewicz
SZCZEPIENIAOCHRONNE
Z dniem 1 stycznia 2016 r. wchodzi w życie rozporządzenie Mini-
stra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie
w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.U. z 2015 r.
poz. 1947). Osobami uprawnionymi do przeprowadzania obowiąz-
kowych szczepień ochronnych są osoby, o których mowa w art. 17
ust. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu
zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (w tym lekarze), posiadający na-
stępujące kwalifikacje:
1) odbyły w ramach doskonalenia zawodowego kurs lub szko-
lenie w zakresie szczepień ochronnych i uzyskały dokument po-
twierdzający ukończenie tego kursu lub szkolenia lub uzyskały
specjalizację w dziedzinie, wprzypadku której ramowy program
kształcenia podyplomowego obejmował problematykę szcze-
pień ochronnych na podstawie przepisów o zawodach lekarza
i lekarza dentysty oraz przepisów o zawodach pielęgniarki i po-
łożnej lub
2) posiadają co najmniej 6-miesięczną praktykę w zakresie prze-
prowadzania szczepień ochronnych.
Nowelizacja wprowadziła drugie z wymienionych wyżej kryteriów.
Zmiana rozporządzenia powoduje, że grupa osób uprawnionych do
przeprowadzania obowiązkowych szczepień ochronnych uwzględ-
nia m.in. lekarzy posiadających doświadczenie w przeprowadzaniu
tych szczepień, zwłaszczaw sytuacji gdy ich programspecjalizacji nie
obejmował takiego kursu albo szkolenia.
Tym samym nowelizacja uwzględniła w całości apel samorządu le-
karskiego. PrezydiumNRL zwróciło się z apelemdo Ministra Zdrowia
o pilną nowelizację przepisów rozporządzenia z dnia 18 sierpnia
2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Koniecz-
ność zmiany przepisówwynikała z faktu, iż do 31 grudnia 2015 r. – na
mocy art. 67 pkt 3 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi – szczepienia ochronne mogą wykony-
wać lekarze lub felczerzy, pielęgniarki, położne i higienistki szkolne,
nieposiadający kwalifikacji określonych na podstawie art. 17 ust. 10
pkt 3, o ile posiadają 2,5-letnią praktykę w zakresie przeprowadzania
szczepień ochronnych.
ZDROWIE PUBLICZNE
3 grudnia 2015 r. wchodzi w życie długo oczekiwana ustawa o zdro-
wiu publicznym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1916). Ustawa określa, jakie za-
dania mieszczą się w zakresie zdrowia publicznego, które podmioty
uczestniczą i są odpowiedzialne za realizację i wykonanie tych zadań
oraz na jakich zasadach odbywa się ich finansowanie.
Wśród zadań z zakresu zdrowia publicznego wymienić należy np.
monitorowanie i ocenę stanu zdrowia społeczeństwa, zagrożeń zdro-
wia oraz jakości życia związanej ze zdrowiem społeczeństwa, eduka-
cję zdrowotną i promocję zdrowia, profilaktykę chorób, inicjowanie
i prowadzeniebadańnaukowychorazwspółpracymiędzynarodowej
wzakresie zdrowia publicznego, rozwój kadr uczestniczącychw reali-
zacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, ograniczanie nierówności
wzdrowiuwynikających z uwarunkowań społeczno-ekonomicznych
oraz działania w obszarze aktywności fizycznej.
Za koordynację zadań z zakresu zdrowia publicznego odpowiedzial-
ny jest minister zdrowia. Ustawa przewiduje utworzenie Rady do
spraw Zdrowia Publicznego, pełniącej funkcję opiniodawczo-dorad-
czą dla ministra. Co więcej, przewiduje się uchwalenie przez Radę
MinistrówNarodowegoProgramuZdrowia, czyli dokumentuustana-
wianego w celu realizacji polityki zdrowia publicznego i opartego na
współdziałaniu organów administracji rządowej, jednostek samorzą-
du terytorialnego oraz podmiotów, których cel statutowy lub przed-
miot działalności dotyczy zadań z zakresu zdrowia publicznego.
RATOWNICTWOMEDYCZNE
Od 2 grudnia 2015 r., z zastrzeżeniemdwóch przepisówdot. wykony-
wania zawodu ratownika medycznego i wymogu związanego z dys-
ponowaniem lądowiskiem lub lotniskiem, obowiązuje ustawa z dnia
25 września 2015 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie
Medycznym, ustawy o działalności leczniczej oraz ustawy o zmianie
ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
z 2015 r. poz. 1887).
Nowelizacja wprowadza pojęcie centrum urazowego dla dzieci,
przez które należy rozumieć wydzieloną funkcjonalnie część szpitala,
w którym działa szpitalny oddział ratunkowy. W tej części specjali-
styczne oddziały są powiązane ze sobą organizacyjnie oraz zakresem
zadań, w sposób pozwalający na szybkie diagnozowanie i leczenie
pacjenta urazowego dziecięcego, spełniając wymagania określone
w ustawie. Ustawa dodała także definicję pacjenta urazowego dzie-
cięcego, którą jest osobadoukończenia 18. roku życiawstanienagłe-
go zagrożenia zdrowotnego spowodowanego działaniem czynnika
zewnętrznego, którego następstwem są ciężkie, mnogie lub wielo-
narządowe obrażenia ciała. Ustawa określa wymogi, które centrum
urazowe dla dzieci musi spełnić, by pełnić taką funkcję (są to wymo-
gi zarówno stawiane względem personelu medycznego, wymogi
sprzętowe, jak i lokalizacyjne).
KatarzynaRóżycka
radcaprawny
Zespół RadcówPrawnychŚląskiej Izby Lekarskiej
O zmianach w prawie, o których
lekarz wiedzieć powinien...