16 / 40
Pro Medico
•
sierpień/wrzesień 2015
16
prawo medyczne
Zgodnie z przepisem art. 55 ust. 2a ustawy z dnia z dnia 27 sierp-
nia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 581), świadczeń
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej może udzielać lekarz,
z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opie-
ki zdrowotnej albo który jest zatrudniony lub wykonuje zawód
u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł umowę o udziela-
nie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej:
1. posiadający tytuł specjalisty wdziedziniemedycyny rodzinnej lub
2. odbywający szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny
rodzinnej, lub
3. posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny
ogólnej, lub
4. posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny
ogólnej, lub
5. posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty
w dziedzinie chorób wewnętrznych, lub
6. posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty
w dziedzinie pediatrii
– w zakresie swoich kwalifikacji potwierdzonych odpowiednimi
dokumentami, z zastrzeżeniem art. 14 ustawy z dnia 24 sierpnia
2007 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej fi-
nansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. Nr 166, poz. 1172).
Przypominamy, że lekarze, o których mowa w art. 55 ust. 2a pkt
4-6 ww. ustawy, tj.
•
posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny
ogólnej,
•
posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty
w dziedzinie chorób wewnętrznych,
•
posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty
w dziedzinie pediatrii
są obowiązani w okresie trzech lat od dnia rozpoczęcia udziela-
nia świadczeń zdrowotnych w podstawowej opiece zdrowotnej
ukończyć kurs w dziedzinie medycyny rodzinnej organizowany
przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Kosz-
ty kursu pokrywa lekarz lub świadczeniodawca, z którym Fun-
dusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń podstawowej opieki
zdrowotnej.
Szczegółowe informacje dot. zgłaszania się na kurs dostępne są
na stronie internetowej Centrum Medycznego Kształcenia Pody-
plomowego.
Temat informowania przez lekarzy o prowadzonej praktyce lekar-
skiej, zakres danych, które mogą zostać podane oraz tych danych,
które czynią informację niezgodną z obowiązującymi przepisami,
w tym korporacyjnymi, był już wielokrotnie omawiany, również na
łamach „Pro Medico”. Ze względu na liczne zapytania lekarzy oraz
wątpliwości, które wiążą się z tym tematem, uznałam za celowe
przypomnienie regulacji dot. zasad informowania przez lekarzy
o prowadzonej praktyce lekarskiej.
Przepis art. 14 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej (t.j. Dz.U.
z 2015 r., poz. 651 ze zm.) stanowi, że podmiot wykonujący dzia-
łalność leczniczą podaje do wiadomości publicznej informacje
o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych. Treść
i forma tych informacji nie mogą mieć cech reklamy.
Wskazany przepis dotyczy podmiotów wykonujących działal-
ność leczniczą, a więc zarówno podmiotów leczniczych (w tym
dawnych NZOZ-ów), jak i lekarzy mających praktyki lekarskie. Co
więcej, określa on w sposób bardzo lapidarny, jakie informacje
o prowadzonej działalności leczniczej można przekazać, a jakie są
niedopuszczalne.
W oparciu o wskazaną regulację, mając również na uwadze jej
ogólny zapis i jednocześnie chcąc doprecyzować zakres informa-
cji, Naczelna Rada Lekarska podjęła uchwałę nr 29/11/VI z dnia
16 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad podawania do
publicznej wiadomości informacji o udzielaniu przez lekarzy i leka-
rzy dentystów świadczeń zdrowotnych.
Zgodnie z §3 powołanej uchwały, informacja podawana przez
lekarza lub lekarza dentystę prowadzącego praktykę powinna za-
wierać następujące dane:
1. tytuł zawodowy,
2. imię i nazwisko,
3. miejsce, dni i godziny przyjęć.
Dodatkowo, informacja może także zawierać:
1. rodzaj wykonywanej praktyki lekarskiej,
2. stopień naukowy oraz tytuł naukowy,
3. specjalizacje oraz umiejętności z zakresu węższych dziedzin me-
dycyny lub udzielanie określonych świadczeń zdrowotnych,
4. szczególne uprawnienia,
5. numer telefonu,
6. określenie cen i sposobu płatności w przypadku przekazywania
tych informacji poprzez zamieszczenie ich na stronie internetowej
praktyki zawodowej lub przez specjalne telefony informacyjne.
Ponadto uchwała Naczelnej Rady Lekarskiej wskazuje, że informa-
cja lekarza prowadzącego praktykę lekarską o udzielanych świad-
czeniach może być zamieszczona w określony sposób lub miejscu.
Zgodnie z powyższym, lekarz może umieścić nie więcej niż dwie
stałe tablice ogłoszeniowe na zewnątrz budynku, w którym sie-
dzibę ma praktyka oraz dwie tablice ogłoszeniowe przy drogach
dojazdowych do praktyki. Informacja może być również zamiesz-
czona w ogłoszeniach prasowych, książkach telefonicznych oraz
na stronach internetowych.
W zakresie umieszczania danych na tablicach informacyjnych – le-
karz nie ma pełnej swobody co do wielkości i danych, które są na
nich umieszczane. Tablica powinna mieć kształt prostokąta, o wy-
miarach nie większych niż 40 cmna 60 cm. Szczegółowe dane, któ-
re powinny znaleźć się na tablicy ogłoszeniowej oraz przykładowe
wzory tablic zostały określone w załącznikach nr 1 i 2 do uchwały
nr 5/2013 Okręgowej Rady Lekarskiej w Katowicach z dnia 6 lutego
2013 r.
W zakresie zamieszczania informacji na stronach internetowych
– lekarz powinien wykazać się szczególną czujnością, zarówno
decydując się na podawanie danych swojej praktyki w internecie,
jak dokonując wyboru firmy, której powierzy to zadanie. Obecnie
na rynku funkcjonuje wiele podmiotów zajmujących się tego typu
„Aby kraj mógł żyć, trzeba, aby żyły prawa”
Adam Mickiewicz
INFORMACJA DLA LEKARZY POZ
O informowaniu i reklamie