ProMedico PS Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach sierpień/wrzesień 2016 nr 233

Pro Medico

•

sierpień/wrzesień 2016

z teki rzecznika

W ostatnim czasie duże wrażenie na śro-

dowisku lekarskim wywołała decyzja

prokuratora generalnego o przejęciu

i prowadzeniu postępowań w zakresie

błędów medycznych przez prokuratury re-

gionalne w sprawach zakończonych zgo-

nem pacjentów i prokuratury okręgowe

w sprawach narażenia na zgon pacjen-

ta. Skutkiem tej decyzji było powołanie

w prokuraturach regionalnych wydziałów

do spraw błędów medycznych.

Te zdarzenia u zdecydowanej większości

lekarzy wywołały niepokój. Obawiają się,

że spraw przeciwko nim będzie przybywa-

ło, a – zgodnie z oczekiwaniami społeczny-

mi – będą się kończyły aktami oskarżenia

kierowanymi do sądów, a następnie sro-

gimi wyrokami nagłaśnianymi medialnie.

Uzasadniają te obawy faktem, że staliśmy

się jedyną grupą zawodową, której proku-

ratura zadedykowała oddzielne wydziały,

np. na podobieństwo wydziałów wal-

czących z przestępczością zorganizowa-

ną.

Jest również druga grupa lekarzy,

do której się zaliczam, dostrzegająca

korzyści wynikające z wprowadzone-

go w życie rozwiązania

. Mam nadzieję,

że wydzielenie prokuratorów, którzy wy-

łącznie będą zajmowali się błędami me-

dycznymi spowoduje, że będą oni wyso-

kiej klasy fachowcami w tej szczególnie

trudnej przestrzeni łączącej medycynę

z prawem. Nie jest łatwym zadaniem dla

prawnika nieposiadającego wykształce-

nia medycznego prowadzenie spraw do-

tyczących błędów medycznych. Do pra-

widłowego rozpoznania sprawy o błąd

medyczny niezbędna jest współpraca

prokuratorów z lekarzami, którzy jako bie-

gli oceniać będą poszczególne zdarzenia.

To lekarze muszą się wypowiedzieć, czy

leczenie objęte śledztwem było prawidło-

we, czy też obarczone błędami. Dopiero

prawnicy wykazane błędy w powiązaniu

ze skutkami, do których doprowadziły,

ocenią jako przestępstwo. Jeżeli taka„pro-

fesjonalizacja” prokuratorów nastąpi i po-

prawią się zasady współpracy z biegłymi,

może to tylko skutkować poprawą spraw-

ności działania prokuratur, skróceniem

czasu toczących się spraw i sprawiedliwo-

ścią podejmowanych rozwiązań.

Największą bolączką spraw toczących

się w zakresie odpowiedzialności za błąd

medyczny była ich przewlekłość. To dla

nas, lekarzy, było ogromnym obciąże-

niem. Wieloletnie oczekiwanie na zakoń-

czenie sprawy generowało przewlekły

stres, prowadząc do zawodowych decyzji

ograniczających zatrudnienie, wykształca-

nie defensywnych postaw, polegających

na unikaniu wszelkich sytuacji mogących

stwarzać ryzyko odpowiedzialności praw-

nej za podjęte działania, co w zawodzie

lekarza praktycznie uniemożliwia jego

wykonywanie. Niejednokrotnie przewle-

kająca się sprawa jest gorsza dla lekarza,

niż wyrok w niej zapadający, nie mówiąc

już o innym rozstrzygnięciu, jakim jest

umorzenie. Uznanie niewinności po latach

jest na pewno ogromną ulgą i daje wielką

satysfakcję, ale nie jest w stanie naprawić

szkód wyrządzonych w psychice i zacho-

waniach lekarza.

Zdecydowana większość sprawo błądme-

dyczny potwierdza w swoim rozstrzygnię-

ciu brak winy lekarza, a co za tym idzie,

trudno dziwić się, że ich oczekiwaniem

30 lat

po ukończeniu

studiów

Wszystkich Kolegów i Koleżanki,

absolwentów

Wydziału Katowickiego

Śląskiej Akademii Medycznej

rocznika 1980-1986

zapraszamy na spotkanie

30 lat po ukończeniu studiów,

do hotelu„Stok” wWiśle

29 października 2016 r

Osoby zainteresowane spotka-

niemmogą uzyskać wszystkie po-

trzebne informacje pod adresem:

zjazd30lat.pl

lub telefonicznie

w recepcji Hotelu Stok,

43-460Wisła Ul. Jawornik 52A

Tel.: 33/856 41 00, 33/856 41 66

kom. 604 621 528

Sprawnie i

sprawiedliwie

jest szybkie wydanie werdyktu. Te sprawy

równolegle z prokuratorami z reguły pro-

wadzą również Okręgowi Rzecznicy Od-

powiedzialności Zawodowej. W obu tych

postępowaniach istotą jest pytanie o pra-

widłowość postępowania lekarskiego. Pro-

kuratorzy interesują się także pozostałym

personelem medycznym, jak również po-

wiązaniem błędu ze skutkami, a więc za-

kres ich zainteresowania jest znacznie szer-

szy i musi być tak wyjaśniony, aby mogli

odpowiedzieć czy wykazane w śledztwie

nieprawidłowości wyczerpują znamiona

przestępstwa. Biorąc to pod uwagę, zrozu-

miała staje się współpraca tych organów

w dochodzeniu prawdy dotyczącej prawi-

dłowości leczenia.

Nasuwa się jedno rozsądne rozwiązanie.

Aby praca prokuratorów zajmujących

się sprawami błędu medycznego była

sprawna i sprawiedliwa, należy im ułatwić

współpracę z szeroką rzeszą ekspertów

medycznych, czyli lekarzy posiadających

doświadczenie kliniczne, wiedzę me-

dyczną i umiejętność opiniowania sądo-

wo-lekarskiego, którzy mogą pełnić rolę

biegłych w toczących się sprawach. Jakież

to zbieżne z inicjatywą ŚIL, która już cztery

lata temu podjęła się szkolenia dla lekarzy

chcących pełnić funkcję biegłego oraz za-

chęca doświadczonych lekarzy do współ-

pracy z wymiarem sprawiedliwości. Cieszy

również, że w ostatnim czasie Naczelna

Izba Lekarska rozpoczęła starania, o któ-

rych my mówimy już od 2012 roku, aby

to samorząd lekarski mógł pełnić rolę

biegłego instytucjonalnego, na podo-

bieństwo Zakładów Medycyny Sądowej

i wyznaczać na prośbę prokuratur zespoły

biegłych opiniujących w poszczególnych

sprawach. Mam nadzieję, że starania te za-

kończą się powodzeniem, a mój optymizm

będzie w pełni uzasadniony.

Dr nmed. Tadeusz Urban

Okręgowy Rzecznik

Odpowiedzialności Zawodowej

BŁĄD MEDYCZNY

– błąd medyczny oznacza zachowania naruszające reguły postępowania

z dobrem prawnymw postaci życia lub zdrowia człowieka;

– zachowanie, które jest sprzeczne z zasadą udzielania świadczeń zdrowot-

nych zgodnie z aktualną wiedzą medyczną i zasadą udzielania świadczeń

zdrowotnych z należytą starannością.

T. Sroka „Odpowiedzialność karna za niewłaściwe leczenie”.

Komunikat