ProMedico PS Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach marzec 2016 nr 229

Pro Medico

•

marzec 2016

Pozostaną na zawsze w naszej pamięci!

Okręgowa Rada Lekarska w Katowicach

W ostatnich tygodniach pożegnaliśmy

Kolegów, którzy odeszli na „wieczny dyżur”

nekrologi / wspomnienie

września 2015 r., w wieku 57 lat zmarł śp.

lek. Wojciech

Parfiniewicz

. Absolwent, rocznik 1984, Śląskiej Akade-

mii Medycznej w Katowicach, specjalista II° chirurgii ogólnej.

Delegat na Okręgowy Zjazd Lekarzy w II kadencji. Jego ostat-

nim miejscem pracy był Szpital św. Józefa w Mikołowie. Miesz-

kał w Katowicach.

grudnia 2015 r., w wieku 64 lat zmarła śp.

lek. Ewa

Gosek

. Absolwentka, rocznik 1975, Śląskiej Akade-

mii Medycznej w Katowicach, specjalista I° medycyny pracy

i neurologii. Mieszkała w Sosnowcu, gdzie wiele lat pracowała

w Szpitalu Miejskim.

stycznia, w wieku 69 lat zmarł śp.

dr n. med. Leszek

Kochański

. Absolwent, rocznik 1971, Śląskiej Akademii

Medycznej w Katowicach, specjalista II° chorób wewnętrznych.

Wieloletni pracownik SP Centralnego Szpitala Klinicznego

im. prof. K. Gibińskiego ŚUM w Katowicach. W tym mieście

mieszkał.

wieku 86 lat zmarła śp.

lek. dent. Barbara Dziurska

Absolwentka, rocznik 1954, Akademii Medycznej w Kra-

kowie, specjalista I° ze stomatologii ogólnej. Mieszkała w Za-

wierciu.

Śp. Doktor Maria Sroczyńska

(1925-2015)

"Dobry człowiek – dobry lekarz"

z przemyśleń Władysława Biegańskiego

Dr n. med. Maria Sroczyńska urodziła się

29.08.1925 r. w Tarnowie, gdzie spędziła

dzieciństwo. W połowie lat trzydziestych

przeniosła się z rodzicami doWarszawy, po-

nieważ jej ojciec został sędzią Sądu Najwyż-

szego. Kiedy wybuchła wojna, miała ukoń-

czone dwie klasy szkoły średniej. Dalszą

naukę kontynuowała na tajnych komple-

tach, gdzie zdała maturę i rozpoczęła studia

medyczne na Wydziale Lekarskim Tajnego

Uniwersytetu Poznańskiego w Warszawie.

Równocześnie działała w konspiracji. Od je-

sieni 1939 r. do września 1944 r. należała

do XIV „Białej” konspiracyjnej drużyny har-

cerskiej, któraw ramach„Szarych Szeregów”

działała w Warszawie na terenie Śródmie-

ścia. Jako studentka medycyny w Szpitalu

Maltańskim przeszła szkolenie pielęgniar-

skie i sanitarne, dzięki czemu w czasie Po-

wstania Warszawskiego była wyszkoloną

sanitariuszką. Pełniła dyżury w punkcie

sanitarnym oraz w Szpitalu Elżbietanek.

Kiedy Szpital został zbombardowany, do-

stała rozkaz ewakuacji kanałami. Wszystkie

sanitariuszki prowadziły swoich rannych.

(

Na internetowej stronie Muzeum Powstania

Warszawskiego umieszczone są wspomnie-

nia dr Sroczyńskiej

http://www.1944.pl/histo- ria/powstancze-biogramy/)

W 1945 r. otrzymała świadectwo dojrzało-

ści, podjęła na Wydziale Lekarskim UJ stu-

dia rozpoczęte na tajnych kompletach. Dy-

plom lekarza otrzymała w czerwcu 1949 r.

W tym samym roku wyszła za mąż za ko-

legę z roku Jana Władysława Sroczyńskie-

go, późniejszego prodziekana i prorektora

Śląskiej Akademii Medycznej. W początko-

wym okresie kariery zawodowej pracowała

we Wrocławiu w Klinice Pediatrii kierowa-

nej przez prof. Hannę Hirszweldową. Tam

też w 1951 r. przyszła na świat córka Ewa.

Na początku lat pięćdziesiątych rozpoczę-

ła pracę w ŚlAM w Klinice Pediatrii, kie-

rowanej przez prof. Artura Chwalibogow-

skiego, gdzie w 1953 r. uzyskała specjalizację

II stopnia w zakresie chorób dziecięcych.

Po uzyskaniu w 1961 r. tytułu dr. n. med.

otrzymała stanowisko adiunkta. Przez wiele

lat prowadziła zajęcia dydaktyczne ze stu-

dentami, jednocześnie pracując jako lekarz

w Oddziale Kliniki Pediatrii w PSK I w Za-

brzu SlAM. W 1963 r. urodziła syna Jacka,

co nie przeszkodziło Jej w kontynuowaniu

kariery zawodowej. W trakcie swojej pracy

zajmowała się problemami dzieci chorych

na cukrzycę, następnie poświęciła się he-

matologii dziecięcej. W latach 1969-1972

przebywała w Republice Konga, gdzie pra-

cowała na oddziale pediatrii, a następnie

oddziale chorób wewnętrznych. Po powro-

cie do kraju kontynuowała, aż do emery-

tury, pracę w Klinice Chorób Dziecięcych

pod kier. prof. Bożeny Hager-Małeckiej oraz

w Woj. Poradni Hematologii Dziecięcej.

Współpracowała z wiodącymi ośrodkami

hematologii dziecięcej w kraju.

Profesor Danuta Sońta-Jakimczyk:

„Była bardzo dobrym lekarzem i wspaniałym

Człowiekiem. Miałam niezwykłe szczęście,

że moją drogę zawodową rozpoczęłamw Kli-

nice Pediatrii wZabrzuwOddzialeHematolo-

gii Dziecięcej, którego była ordynatorem. Nie-

bawem dołączono jeszcze słowa „Onkologia

Dziecięca”. Na początku lat 70. ta nazwa jed-

noznacznie kojarzyła się z chorobami zagra-

żającymi zdrowiu i życiu. Pani Doktor podjęła

się bardzo trudnego zadania – w aspekcie

medycznym i czysto ludzkim – ponieważ

pacjentami były dzieci i młodzież. Dzięki

ogromnej wiedzy i zaangażowaniu ośro-

dek zabrzański – już pod koniec lat 70. – był

wśród siedmiu wiodących ośrodków hema-

to-onkologicznych w Polsce i dane nam było

przeżywać pierwsze wyleczenia z białaczki,

pierwsze spełnione marzenia. Pani Doktor

była osobą bardzo serdeczną, pełną ciepła

i życzliwości, a zarazem skromną. Całym

sercem i swoją szeroką wiedzą oddaną swo-

im pacjentom. Uczyła nas medycyny, a tak-

że empatii, podkreślając, że „chore dziecko

to chora rodzina” i należy ją także otoczyć

opieką. Pierwsza w Polsce wprowadziła tzw.

urlopowania dzieci do domu. Wiele dzieci za-

wdzięcza Pani Doktor wyleczenie: ukończyły

szkoły, mają rodziny, zdrowe dzieci.”

Jako doświadczony dydaktyk, została wie-

lokrotnie wyróżniona nagrodami dydak-

tycznymi przyznawanymi przez JMRektora

ŚlAM. Należała do Polskiego Towarzystwa

Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Pedia-

trycznego i z racji swojej okupacyjnej prze-

szłości do Związku Bojowników o Wolność

i Demokrację.Wswoimdługimpracowitym

i barwnym życiu wychowała dwójkę dzieci,

które zostały lekarzami, a także doczekała

się dwóch wnuczek i dwóch wnuków i jed-

nej prawnuczki. Zmarła 29.10.2015 r.

Prof. Danuta Sońta-Jakimczyk

Dr n. med. EwaWojcieszek