35 / 40
33
Pro Medico
•
marzec 2017
wspomnienia
20 stycznia br. pożegnaliśmy w Katowicach na Cmentarzu przy ulicy
Francuskiej, naszego Przyjaciela, dr. n. med. Adama Kanasa.
Urodził się 28.11.1947 r. w Krakowie, w rodzinie inteligenckiej, ale
całe Jego życie związane było z Katowicami. W latach 1968-1974 stu-
diował na Wydziale Lekarskim/Oddziale Stomatologii ŚlAM w Kato-
wicach. W czasie studiów był członkiem ZSP – pełnił funkcję starosty
roku i aktywnie uczestniczył w pracach studenckiego koła naukowe-
go. W 1975 r. rozpoczął pracę jako młodszy asystent w Klinice Chirur-
gii Szczękowo-Twarzowej w Katowicach, następnie w Zabrzu i znów
w Katowicach, do 1992 r. W tym czasie pracował naukowo i prowadził
zajęcia dydaktyczne ze studentami, a umiejętności fachowe i życzli-
wość dla ludzi zjednywały Mu sympatię podopiecznych przez wiele
lat. W 1977 r. uzyskał I st. specjalizacji z chirurgii stomatologicznej,
a w 1981 r. II st. Od 1982 r. prowadził prywatny gabinet dentystyczny.
W1983 r. obronił pracę doktorską
„Wieloramienne elementy stabilizują-
ce w osteosyntezie żuchwy”
i uzyskał st. dr. n. med. W 1984 r. powołany
został na stanowisko adiunkta. W 1992 r. z powodu pogarszającego
się stanu zdrowia przeszedł na rentę inwalidzką. W tym czasie zorga-
nizował całodobowe prywatne Pogotowie Dentystyczne. Przez 25 lat,
mimo narastających problemów zdrowotnych, był prezesem i głów-
nym filarem firmy, stojąc prawie do końca życia przy fotelu stomato-
logicznym. Jego osobowość i postawa jako lekarza były inspiracją dla
wielu młodych adeptów sztuki lekarskiej. Prowadził szkolenia pody-
plomowe kilkudziesięciu lekarzy dentystów, zatrudnionych w Pogo-
towiu lekarzy, pielęgniarek i pozostałego personelu. Ogromne zaan-
gażowanie Doktora Adama w dążeniu do podnoszenia kwalifikacji
zawodowych, podnoszeniu jakości usług oraz rozwoju firmy, wpłynęły
na obecny kształt Pogotowia.
Dostrzegając problemy osób niepełnosprawnych, zainicjował dla nich
w Pogotowiu zabiegi usuwania i leczenia zębów w narkozie. Chary-
tatywnie leczył osoby objęte opieką „Caritas”. Pełen empatii stosunek
do ludzi, wpołączeniu z wiedzą i dużymi umiejętnościami praktyczny-
mi, zjednywałyMu tłumy usatysfakcjonowanych pacjentów.
Śp. Adam Kanas
(1947-2017)
Jego osobowość i postawa były dla wielu inspiracją
Z głębokim żalem i smutkiem śląskie środowisko
lekarskie przyjęło wiadomość o śmierci
śp. dr hab. n. med.
Stefanii Górz-Kardaszewicz
Laureatki „Wawrzynu Lekarskiego”, najwyższego
wyróżnienia przyznawanego
przez Śląską Izbę
Lekarską za wybitne osiągnięcia.
Specjalisty chorób wewnętrznych, hematologa.
Wieloletniego pracownika
Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.
Wielkiego Autorytetumoralnego i etycznego,
wybitnego Lekarza, dobrego
i prawego Człowieka, Humanisty.
OddanegoWychowawcy i Nauczyciela
wielu pokoleń lekarzy,
autora licznych prac naukowych.
Odznaczonej m.in.Krzyżem Kawalerskim
Orderu Odrodzenia Polski,
Złotym KrzyżemZasługi, Odznaką
„Zasłużony pracownik służby zdrowia”.
Rodzinie, Najbliższym,
Uczniom i Współpracownikom
w imieniu wszystkich Koleżanek i Kolegów,
członków Śląskiej Izby Lekarskiej
składamnajgłębsze
wyrazy współczucia
Jacek Kozakiewicz
wraz z Okręgową
Radą Lekarską w Katowicach
Wdniu 3 lutego 2017 roku wwieku 84 lat zmarła
Śp. prof. dr hab. n. med.
Brygida Koehler
Emerytowany Kierownik i założyciel Katedry i Kliniki
Pediatrii i Endokrynologii Dziecięcej
Wydziału Lekarskiego
Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Honorowy Członek
Polskiego Towarzystwa Endokrynologii Dziecięcej.
Żegnamy Panią Profesor,
która na zawsze pozostanie
w naszej pamięci jako wspaniały nauczyciel i wychowawca,
promotor naszych doktorantów i opiekun specjalizacji,
mądry i szlachetny Człowiek, na którego pomoc
mogliśmy zawsze liczyć.
Składamy wyrazy współczucia
Córce i Synowi z Rodzinami
Prof. Ewa Małecka-Tendera
z Zespołem Pracowników Kliniki Pediatrii
i Endokrynologii Dziecięcej
Od 1974 r. pozostawał
w związku małżeńskim
z Marią Parczyńską-Ka-
nas, lekarzem specjalistą
rehabilitacji medycznej.
W 1978 r. urodziła się ich
córka Katarzyna, która
ukończyła stomatologię
i kontynuuje dzieło Ojca,
pracując w Pogotowiu
i gabinecie prywatnym.
Doktor Adam całe życie
prywatne poświęcał rodzi-
nie. Opiekował się licznymgronempsów i kotów, zawsze ratowanych
z biedy lub choroby. Mimo dysfunkcji ruchowej, kochał podróże, sta-
rał się poznać jak najwięcej świata, ale oazą wytchnienia i spokoju był
dla Niego domw Katowicach, otoczony ukochanymogrodem.
Życzliwość dla ludzi, poczucie humoru i gotowość niesienia pomocy
innym zjednały Mu liczne grono przyjaciół i znajomych żegnających
Go tłumnie, podczas ceremonii pogrzebowej.
Na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci!
Przyjaciele