ProMedico PS Pismo Śląskiej Izby Lekarskiej w Katowicach listopad 2014 nr 217

Pro Medico

postscriptum

•

listopad 2014

spotkania

XI Spotkanie Polskiego Klubu Chirur-

gii Endokrynologicznej zorganizowane

przez prof. dr hab. n. med. Jacka Gaw-

rychowskiego – kierownika Katedry

i Oddziału Klinicznego Chirurgii Ogól-

nej – miało miejsce 18-20 września br.

w siedzibie Zespołu Pieśni i Tańca„Śląsk”

im. StanisławaHadyny –wKoszęcinie.

Ceremonię otwarcia konferencji uświet-

niła obecność wicewojewody śląskiego

Andrzeja Pilota

, Jego Ekscelencji ks. bi-

skupa

Gerarda Kusza

oraz prorektora ds.

klinicznych SUM w Katowicach prof.

Da-

miana Czyżewskiego

. Obecni byli też

krajowi konsultanci: ds. chirurgii ogólnej

– prof.

GrzegorzWallner

oraz ds. chirurgii

onkologicznej – prof.

Krzysztof Herman

Wykład inauguracyjny pt.

To myśl i do-

świadczenie są motorem postępu

wygłosił

nestor polskich chirurgów – prof.

Tadeusz

Tołłoczko

, jeden z twórców chirurgii en-

dokrynologicznej w Polsce

Spotkanie poprzedził kurs ultrasonografii

tarczycy, który prowadzili znakomici spe-

cjaliści w tej dziedzinie: prof. prof.

Marek

Ruchała

Bogdan Marek

Dariusz Kajda-

niuk

Tematem, wokół którego toczyły się ob-

rady klubu, były postępy w chirurgii en-

dokrynologicznej. Jak podkreśla inicjator

i organizator spotkania – prof.

Jacek Gaw-

rychowski

– udało się tym razem zapro-

sić wielu wybitnych ekspertów, nie tylko

z dziedziny chirurgii, ale również biologii

molekularnej, histopatologii, diagnostyki

obrazowej oraz innych specjalności kli-

nicznych. Interdyscyplinarny charakter

zjazdu obrazuje także szeroka tematyka

obrad, jakie objęły sesje wokół postępów

w diagnostyce chorób tarczycy, przytar-

czyc i nadnerczy, ponadto rzadkich no-

wotworów endokrynnych. Omawiano też

rolę neuromonitoringu we współczesnej

chirurgii tarczycy i przytarczyc, a także

wpływ chorób tarczycy, przytarczyc i nad-

nerczy na inne schorzenia ogólnoustro-

jowe i ciążę. Wśród podjętych w ramach

obrad zagadnień znalazł się także zawsze

mało popularny temat powikłań po ope-

racji tarczycy i przytarczyc.

W ramach spotkania odbyły się dwie

Konferencje Okrągłego Stołu

, koncen-

trujące się wokół kontrowersji związanych

z dylematem: chirurgia klasyczna czy

małoinwazyjna w operacjach endokryno-

logicznych, a także lymphadenektomia

w leczeniu operacyjnym raka tarczycy –

czy, kiedy i w jakim zakresie?

Program naukowy spotkania odbywają-

cego się w pięknej scenerii pałacu w Ko-

szęcinie uświetniły też znakomite występy

artystów światowej sławy Zespołu„Śląsk”.

PROMOCJA KSIĄŻKI

W trakcie obrad odbyła się też promocja książki „Choroby tarczycy i przytarczyc. Diagnostyka i leczenie” pod red. prof. prof.

Jacka Gawrychowskiego

Barbary Ja-

rząb

(wyd. Medipage) – przegląd najnow-

szych osiągnięć w diagnostyce i leczeniu

chorób tarczycy i przytarczyc oraz związa-

ny z tym postęp w leczeniu chirurgicznym

chorych.

Od połowy XIX wieku, kiedy Francuska

Akademia Medycyny stała się inicjatorem

wprowadzenia całkowitego zakazu opera-

cji tarczycy, minęło z górą 160 lat. Zwrot

w tej dziedzinie medycyny nastąpił do-

piero na przełomie XIX i XX wieku, kiedy

to w 1909 r. Nagrodę Nobla za pracę na

temat fizjologii, patologii i chirurgii tarczy-

cy otrzymał

Theodor Kocher

, uważany za

ojca współczesnej chirurgii tego gruczołu.

Od tego czasu dokonał się znaczny postęp

w rozwoju embriologii i patomorfologii

badań biochemicznych tarczycy, nieco

później także i przytarczyc. Dokładne po-

znanie anatomii i fizjologii tych gruczo-

łów, wreszcie ewolucja w zakresie usta-

lania wskazań do operacji, jak i rozwój

technik operacyjnych sprawiły, że postę-

powanie chirurgiczne w tym zakresie stało

się w miarę bezpieczne, wciąż jednak nie

pozbawione możliwości powikłań.

Książka ma charakter interdyscyplinarny,

gdyż nie należy zapomnieć, że chirurgia

tarczycy i przytarczyc wchodzi w zakres

kształcenia każdego chirurga ogólnego,

wymaga jednak od niego podstawowej

wiedzy w zakresie endokrynologii. I od-

wrotnie, każdy endokrynolog winien też

znać zasady kwalifikowania chorych do

operacji z powodu różnych chorób tarczy-

cy i przytarczyc, winien też znać podstawy

postępo

wania przed-, śród- i pooperacyj-

nego. Pr

zecież rozwój badań nad tarczycą

i przytar

czycami spowodował coraz częst-

sze rozpoznawanie chorób w tym zakresie,

a tym samym wzrost odsetka osób wyma-

gających leczenia operacyjnego, także we

wczesnym stadium ich zaawansowania.

Książka przeznaczona jest dla chirurgów,

również endokrynologów, ale też lekarzy

innych specjalności – chorób wewnętrz-

nych, pediatrii, patomorfologii, radiologii,

anestezjologii, laryngologii. Aby zopero-

wać chorego, nie wystarczy już być nawet

najlepszym operatorem, należy posiadać

wiedzę, którą współcześnie może zagwa-

rantować jedynie zespołowa praca lekarzy

wielu specjalności, pozwalająca na zacho-

wanie ciągłości procedowania w zakresie

diagnostyki i leczenia. Choroby tarczycy

i przytarczyc to choroby ogólnoustrojowe,

zwrócono więc uwagę na współistnienie

z nimi schorzeń krążenia, chorób metabo-

licznych nerek, psychiatrycznych, wpływu,

jaki wywierają na ciążę i rozwój płodu.

Wzajemna współpraca endokrynologii

i chirurgii to już nie tylko potrzeba, ale

wręcz wymóg. Należy pamiętać, iż upra-

wianą od początków bytomskiej kliniki,

chirurgię endokrynologiczną rozwinął,

zmarły w 1998 r., prof.

Jan Skrzypek

. To

on był twórcą zespołu chirurgii endokry-

nologicznej w Bytomiu, był też Nauczycie-

lem stanowiącym wzór postępowania dla

kolejnych pokoleń chirurgów zajmujących

się tą dziedziną chirurgii.

Postępy w chirurgii endokrynologicznej –

spotkanie chirurgów w Koszęcinie

Prof. Jacek Gawrychowski wręcza Medal Okolicznościowy Klubu Chirurgii Endokrynologicz-

nej prof. Tadeuszowi Tołłoczko.