20 / 40
Pro Medico
•
kwiecień 2017
18
POZ i AOS
NPZwzałożeniu jestwieloletnią strategią
poprawy zdrowia, jakości i długości życia
Polaków.
W Dniu Kobiet, 8 marca br. (co nie było bez
znaczenia, o czymdalej) w Senacie RP odby-
ła się konferencja„Narodowy Program Zdro-
wia 2016-2020”, z okazji 45-lecia powstania
Studium Medycyny Społecznej i 20-lecia
przekształcenia Studium w Szkołę Zdrowia
Publicznego. Komisję ds. Zdrowia publicz-
nego i polityki zdrowotnej ŚIL reprezento-
wały niżej podpisana lek. stom.
Aleksandra
Sommerlik-Biernat
oraz dr
TeresaBilewicz
-Wyrozumska
. Gośćmi Konferencji byli licz-
ni profesorowie, m.in. prof. prof.
Andrzej
Wojtczak, Mirosław Wysocki, Tomasz
Zdrojewski, Bolesław Samoliński, Dorota
Cianciara
.
Po otwarciu Konferencji przez Marszałka
Senatu
Stanisława Karczewskiego
, wystą-
pieniem ,,
Ustawa o zdrowiu publicznym –
między potrzebami, amożliwościami”
debatę
rozpoczął dr
Jarosław Pinkas
, on też był
głównym moderatorem dyskusji. W spo-
tkaniu wzięli udział także przedstawiciele
ministerstw i organizacji, miedzy innymi
sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny,
Pracy i Polityki Społecznej
StanisławSzwed
,
Dariusz Poznański
z Departamentu Zdro-
wia Publicznego,
Marek Wójcik
ze Związku
Powiatów Polskich oraz prof.
Ryszard Gel-
lert
– dyrektor CMKP oraz kadra wykładow-
ców ze Szkoły Zdrowia Publicznego CMKP.
Omówiono krótko historię powstania Naro-
dowego Programu Zdrowia oraz batalię,
jaką stoczono o ustawę o zdrowiu publicz-
nym, by w efekcie końcowym NPZ stał się
aktem prawa powszechnie obowiązującego
(
Rozporządzenie RM z dn. 04.08.2016 w spr.
NPZ na lata 2016-2020)
. Ustawa o zdrowiu
publicznym gwarantuje jego finansowanie,
w chwili obecnej jest to około 140 mln zł.
Narodowy Program Zdrowia jest dokumen-
tem politycznym, to znaczy ma stanowić
wykładnię polityki państwa w zakresie zdro-
wia obywateli. Wkomponowuje się również
w strategie WHO:
Zdrowie dla wszystkich
oraz
Sprawiedliwość w zdrowiu
. Narodowy
ProgramZdrowia nakierowany jest na samo-
rząd terytorialny, któremu ma wyznaczać
kierunek działań na rzecz społeczności
lokalnej, spójny dla całego kraju. NPZ to,
w założeniu, wieloletnia strategia poprawy
zdrowia, jakości i długości życia Polaków.
Zawiera sześć celów operacyjnych, w tym
monitorowanie zdrowia populacji, edukację,
promocję zdrowia i propagowanie profilak-
tyki, rozwój badań naukowych, promowanie
aktywności fizycznej. W czasie Konferencji
analizowano mocne i słabe strony progra-
mu. Słabym punktem NPZ wydają się być
nieścisłości związane z monitorowaniem
i oceną efektówprogramuoraz brakmateria-
łów informacyjnych wspierających realizację
ciąg dalszy ze str. 17
Diagnostyka podstawowych chorób oczu...
ochrona zdrowia
Narodowy Program Zdrowia – i co dalej?
oraz koordynację na poziomie regionalnym.
Mocna strona to finansowanie i umocowa-
nie prawne. Twórcy Narodowego Programu
Zdrowia pragną, by w ślad za trudną drogą
jego tworzenia, poszły mądrze wydane pie-
niądze. Problemem, z jakimi borykały się
poprzednie programy, to zła współpraca
międzysektorowa, brak wsparcia rządu oraz
brak zrozumienia i zaangażowania innych
Ministerstw. Na końcu spotkania omówio-
no zasoby kadrowe. Nas najbardziej inte-
resowała rola lekarzy specjalistów zdrowia
publicznego w systemie. Taką specjalizację
ukończyło114 lekarzy, wtym34 lekarzyden-
tystów. Obecnie w trakcie specjalizacji jest
82 lekarzy. Słabympunktemkonferencji była
data jej organizacji. Konferencja zbiegła się
z„czarnymprotestem”, więc zainteresowanie
mediów i polityków„pobiegło”w innym kie-
runku, niż zdrowie publiczne. Mamy jednak
nadzieję, że będzie to początek właściwego
kierunku dla tej dziedzinymedycyny.
Aleksandra Sommerlik-Biernat
CzłonekKomisji ORL
ds. Zdrowiapublicznego
ksiega-amd/), która zawierapropozycjepożą-
danych rozwiązań służących osobom tracą-
cym wzrok z powodu zwyrodnienia plamki
związanego z wiekiem.
Według „Księgi”,
aby umożliwić każdemu pacjentowi łatwy
dostęp do lekarza okulisty, a zarazem
do szybkiej i bezpłatnej diagnozy i lecze-
nia, należy:
• zlikwidować skierowania do lekarzy okuli-
stów,
• rozważyć rozpowszechnienie testu Amslera
wśród lekarzy rodzinnych, aby przekazywali
go pacjentompo 50. r. życia,
• edukować lekarzy rodzinnych o możliwo-
ściach, jakie daje pacjentom specjalistyczna
rehabilitacja,
• poprawićdostępdobezpłatnychbadańdia-
gnostycznych AMD: optycznej koherentnej
tomografii i angiografii fluoresceinowej,
• zlikwidować kryterium wieku, jakim jest
ukończenie 45. r. życia jako wymóg wg NFZ
kwalifikowania się do programu lekowego
leczenia wysiękowej postaci zwyrodnienia
plamki związanego z wiekiem, poprawić
funkcjonalność i wiarygodność informa-
cji zawartych na portalu NFZ o kolejkach
w „Ogólnopolskim informatorze o czasie
oczekiwania na świadczeniamedyczne”.
WSPÓŁPRACA W RAMACH TOWA-
RZYSTWI STOWARZYSZEŃ
Współpraca pomiędzy Polskim Towarzy-
stwemDiabetologicznym i Stowarzyszeniem
Kolegium Lekarzy Rodzinnych powinna być
pierwowzorem dla tego typu kooperacji
między lekarzami rodzinnymi oraz leka-
rzami innych specjalizacji, m.in. okulistami.
Ww. współdziałaniema na celu, między inny-
mi, doskonalenie zawodowe lekarzy rodzin-
nych i opracowanie zaleceń i wskazówek
dotyczących leczenia cukrzycy w ramach
poradni rodzinnych. Ponadto strony porozu-
mienia mają na celu reprezentację interesów
pacjentów dotkniętych cukrzycą typu 1 i 2,
a tym samym dążą do poprawy organizacji
społecznej ochrony zdrowia. Współpraca
powinna być poszerzona o Polskie Towarzy-
stwo Okulistyczne celem szybkiego, spraw-
nego i skutecznego leczenia chorób oczu
wynikających z cukrzycy.
Podsumowując, rola lekarzy rodzinnych
w zakresie chorób narządu wzroku jest bar-
dzo istotna i nie do przecenienia, ponieważ
to oni sprawują podstawową opiekę zdro-
wotną nad pacjentem, a także prowadzą
i koordynują leczenie. To lekarz rodzinny
ma pierwszy kontakt z chorym, u którego
za pomocą rzetelnego wywiadu oraz bada-
nia jest w stanie wykryć chorobę oczu, która
nieleczona może doprowadzić do nieodwra-
calnej utraty wzroku.
dr hab. n.med.
KatarzynaMichalska-Małecka,
przew. ŚląskiegoOddziału
PolskiegoTowarzystwaOkulistycznego
Konferencja w Senacie RP.