Background Image
Table of Contents Table of Contents
Previous Page  16 / 40 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 16 / 40 Next Page
Page Background

Pro Medico

kwiecień 2018

14

temat wydania: tajemnica lekarska

dotyczących pacjenta w istotny sposób

zagraża zdrowiu lub życiu tego pacjenta

lub innych osób. Kodeks Etyki Lekarskiej

wskazuje równocześnie w art. 6, że nie

jest naruszeniem tajemnicy lekarskiej

sytuacja, w której po przeprowadzeniu

badania lekarskiego na zlecenie upraw-

nionego organu wynik badania zostanie

przekazany zleceniodawcy. Równocześnie

ustawodawca wskazał, że nieodzownym

warunkiem jest tutaj poinformowanie

pacjenta przez lekarza przed przystąpie-

niem do badania o sposobie wykorzysta-

nia wyników.

KONSEKWENCJE NARUSZENIA

TAJEMNICY LEKARSKIEJ

W sytuacji naruszenia przez lekarza

tajemnicy zawodowej istnieje możliwość

pociągnięcia go do odpowiedzialności

– tak odpowiedzialności zawodowej, jak

również odpowiedzialności cywilnej oraz

odpowiedzialności karnej. Odpowiedzial-

ność karna z tytułu naruszenia obowiąz-

ku zachowania w tajemnicy informacji

związanych z pacjentem określona zosta-

ła zapisami art. 266 § 1 Kodeksu karne-

go. W myśl tego artykułu ujawnienie lub

wykorzystanie wbrew przepisom ustawy

czy przyjętego zobowiązania informa-

cji związanych z wykonywanym zawo-

dem czy pełnioną funkcją zagrożone jest

karą grzywny, ograniczenia wolności lub

pozbawienia wolności do lat 2. Wskazuje

się równocześnie, że naruszenie tajemnicy

zawodowej, a to znaczy, że również tajem-

nicy lekarskiej, traktowane jest jako prze-

stępstwo umyślne i ścigane jest na wnio-

sek pokrzywdzonego.

Lekarzowi bowiem nie wolno ujawnić

żadnych informacji o pacjencie ani innych

danych innej osobie, która nie uczestnicy

w procesie udzielania świadczeń zdro-

wotnych, nawet jeśli jest to osoba wyko-

nująca inny zawód zaufania publicznego

(np. adwokat). Ujawnienie danych i infor-

macji, o którychmowa, innej osobie wyko-

nującej zawód medyczny możliwe jest

jedynie w związku z toczącym się postę-

powaniem, przy czym zakres udostępnio-

nych informacji musi być ściśle dostoso-

wany do tego postępowania.

Zarówno w przypadku zawinionego

naruszenia prawa pacjenta do tajemnicy

informacji z nim związanych, jak i nieza-

winionego naruszenia przez lekarza praw

pacjenta, sąd ma możliwość przyznania

poszkodowanemu odpowiedniej sumy

tytułem zadośćuczynienia finansowego

za doznaną krzywdę. Podstawą do zasą-

dzenia zadośćuczynienia jest art. 448

Kodeksu cywilnego oraz art. 4 ust. 1 usta-

wy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw

Pacjenta. Aby jednak możliwe było docho-

dzenie przez pacjenta zadośćuczynienia

roszczeń na drodze przytaczanego artyku-

łu ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta, musi on doznać krzywdy.

Mianem krzywdy, określanej również jako

szkoda niemajątkowa, określa się doznane

cierpienia fizyczne i psychiczne stanowią-

ce konsekwencje naruszenia praw pacjen-

ta. Samo naruszenie praw pacjenta musi

być nie tylko bezprawne, ale również zawi-

nione. Jako zawinione naruszenie praw

pacjenta traktuje się każdy stopień zawi-

nienia, w tym również winę nieumyślną.

Wskazuje się również, że podmiotem

odpowiedzialnym z tytułu zawinionego

naruszenia praw pacjenta jest podmiot

zobowiązany do przestrzegania tych

praw. Przy czym, dla powstania odpo-

wiedzialności z wspomnianego tytułu

wystarczające jest nie tylko działanie, ale

również zaniechanie którejkolwiek z osób

zatrudnionych w podmiocie udzielającym

świadczeń zdrowotnych. Ustawodawca

wskazuje równocześnie, że kwota zadość-

uczynienia powinna odpowiadać dozna-

nej krzywdzie, ale równocześnie nie sta-

nowić dla pokrzywdzonego źródła zysku.

Wart podkreślenia jest także fakt, że prze-

pisy art. 4 ust. 1 ustawy o prawach pacjen-

ta i Rzeczniku Praw Pacjenta nie zastępu-

ją ani nie eliminują ogólnie przyjętych

w prawie cywilnym instrumentów ochro-

ny dóbr osobistych. Wobec tego pokrzyw-

dzony może wysuwać roszczenia również

w odwołaniu do instrumentów kodekso-

wych – tak odnoszących się do środków

niemajątkowych (w myśl zapisów art. 23

i 24 k.c.), jak i do środków majątkowych

(w myśl zapisów art. 445 i 448 k.c.).

TAJEMNICA LEKARSKA

I DOSTĘP DO DOKUMENTACJI

MEDYCZNEJ PO ŚMIERCI PACJENTA

Obowiązek zachowania w tajemnicy infor-

macji związanych z pacjentem istnieje nie

tylko za życia tego pacjenta, ale również

po jego śmierci. Równocześnie w myśl

nowelizacji ustawy o prawach pacjenta

i Rzecznika Praw Pacjenta osoba upoważ-

niona przez pacjenta do dostępu do jego

dokumentacji medycznej ma prawo wglą-

du do tej dokumentacji po śmierci pacjen-

ta. Z treści tego art. wynika, że osoba, któ-

ra ma prawo do dokumentacji medycznej

pacjenta za jego życia, ma takie same

prawa również po jego śmierci. Problema-

tycznym staje się jednak sposób udostęp-

nienia dokumentacji medycznej. Przepisy

ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta początkowo umożliwiały

osobom upoważnionym przez pacjenta

jedynie wgląd do dokumentacji medycz-

nej bez możliwości sporządzania kopii czy

odpisów, jak ma to miejsce w przypadku

pacjenta wnoszącego o dostęp do wła-

snej dokumentacji medycznej. Na drodze

nowelizacji ww. ustawy z 2017 r. umożli-

wia osobom wskazanym przez pacjenta

po jego śmierci nie tylko wgląd do doku-

mentacji medycznej, ale również udostęp-

nienie tej dokumentacji we wszystkich

przewidzianych w ustawie formach, czyli

poprzez sporządzenie jej kopii, odpisu,

wyciągu, sporządzenia notatek, zdjęć czy

skanów – jeśli placówka medyczna dyspo-

nuje taką możliwością. Zapis ten zrównu-

je więc prawo pacjenta do dokumentacji

medycznej z prawami do tej dokumentacji

osób przez niego upoważnionych.

dr n. med., mgr prawa Anna Rej-Kietla

prawnik Edyta Przybyłek

Piśmiennictwo

1. Augustynowicz A., Tajemnica zawodowa

lekarza, Medycyna Rodzinna 2012; 4: 78-80.

2. Duda J., Ustawa o ochronie zdrowia psy-

chicznego. Komentarz, Warszawa 2009.

3. Huk A., Tajemnica zawodowa lekarza

w polskim procesie karnym, DomWydawni-

czy ABC, Warszawa 2006.

4. Kodeks Etyki Lekarskiej, uchwała Nadzwy-

czajnego VII Krajowego Zajazdu Lekarzy

z dnia 20 września 2003 r.

5. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz.U. 1997 nr. 78 poz. 483).

6. Rusinek M., Tajemnica zawodowa i jej

ochrona w polskim procesie karnym, War-

szawa 2007.

7. Sobczak J., Tajemnica lekarska, MW 2016;

8: 57-72.

8. Ustawa o zawodach lekarza i lekarza den-

tysty (Dz. U. 2017 poz. 125).

9. Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o pra-

wach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. 2017 poz. 1318).

10. Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r o izbach

lekarskich (Dz. U. 2018 poz. 168).

11. Zielinska E., Ustawa o zawodach lekarza

i lekarza dentysty. Komentarz. Wolters Klu-

wer Polska, Warszawa 2008.

Tajemnica lekarska w kontekście

udzielanych świadczeń medycznych

ciąg dalszy ze str. 13