31 / 40
31
Pro Medico
postscriptum
•
luty 2017
literatura
Od 1979 r. należał do Unii Polskich Pisarzy Lekarzy. W uznaniu
swoich literackich dokonań został wyróżniony tytułem Człon-
ka Honorowego Unii Polskich Pisarzy Lekarzy (UPPL). Godność
tę 7 marca 2015 r. nadał mu walny Zjazd UPPL.
Doktor E. Czubak działalnością pisarską zajął się już w latach 60.
ubiegłego wieku. Oprócz tekstów związanych ze swoją pracą
naukową, publikował również w prasie regionalnej i ogólno-
polskiej artykuły dotyczące zagadnień społeczno-medycznych,
deontologii i etyki lekarskiej oraz humanizacji szpitalnictwa.
Jest autorem licznych opowiadań i trzech książek o tematyce
autobiograficznej: „Ucieczka z Kłaja” (1981), „Taki Kłaj” (1997)
„W pogoni za przeznaczeniem”. Pracował nad książką, która
miała powstać na podstawie eseju „Latarnie umarłych” (opu-
Dr Eugeniusz Czubak
– specjalista II° z dermatologii i wenerologii, aktywny
wieloletni członek Zarządu Głównego Polskiej Unii Pisarzy Lekarzy, wyróżnia-
ny w konkursach lekarskich na prozę o medycynie i życiu codziennym lekarzy.
Aktywny członek Bytomskiego Klubu Lekarza Seniora, emerytowany dyrektor
Szpitala Górniczego w Bytomiu. Ostatnio był zatrudniony w NZOZ Centrum
Medycyny i Psychiatrii w Katowicach. Urodził się 26.07.1926 r. w Kłaju. Dyplom
lekarza uzyskał na Akademii Medycznej w Krakowie (1953). W czasie studiów
pracował jako asystent w Zakładzie Biologii i Embriologii, następnie w Klinice
Chorób Skórnych i Wenerycznych w Krakowie, gdzie zdobył specjalizację (1953
i 1960). W 1960 r. przeniósł się na Śląsk, obejmując stanowisko ordynatora
Oddziału Dermatologii Centralnego Szpitala Górniczego. W 1970 r. obronił pra-
cę doktorską. W bytomskim szpitalu pełnił kolejno funkcje: zastępcy dyrektora
(1972), dyrektora naczelnego (1973-1976), lekarza naczelnego (1976-1988) oraz
ponownie dyrektora naczelnego (1988-1991). W latach 1968-2005 był między
innymi członkiem władz Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Derma-
tologicznego. Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, w tym nagrodę Komitetu
Nauki i Techniki, wielką Złotą Odznakę „Zasłużonemu w rozwoju województwa
katowickiego”, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz tytuł Dyrektora
Górniczego.
Pogoń za przeznaczeniem
Dr n. med. Eugeniusz Czubak
(1926-2017)
15 lutego 2017 r. pożegnaliśmy dr. n. med. Eugeniusza Czubaka, jednego z laure-
atów naszego redakcyjnego wyróżnienia „Złote pióro”, wręczonego za udostęp-
nienie „Pro Medico” swojej książki, autobiografii medycznej „W pogoni za prze-
znaczeniem” (2011). Drukowaliśmy ją w odcinkach przez kilka lat.
blikowaliśmy fragmenty w internetowym wydaniu PM), ale nie
zdążył już jej skończyć.
Prezentujemy fragment rozdziału „Nowe środowisko i zada-
nia” z autobiografii „W pogoni za przeznaczeniem”. Autor
opisuje w nim swoje starania o zorganizowanie Oddziału
Dermatologii w Bytomiu od podstaw: zmianę sposobu pro-
wadzenia wizyt lekarskich, zakup literatury medycznej,
wygląd sal, urządzenie pracowni mikologicznej… Ale także
swój szacunek dla kultury i zwyczajów Śląska, podziwu dla
ludzi, ich pracy i kompetencji.
Grażyna Ogrodowska
(…) Czy tomożliwe, żeby przyjąć choć jed-
nego chorego na oddział bez odpowied-
niego zabezpieczenia diagnostycznego?
Czy jest możliwe, aby nie mogąc na miej-
scu wykonać podstawowych badań dia-
gnostycznych, zgłaszać gotowość pracy
zakładu leczniczego? W takiej sytuacji
znaleźli się pacjenci oddziałów derma-
tologicznego i neurologicznego w grud-
niu 1960 r. oraz pierwszych miesiącach
1961 r. Na samym początku nie w pełni
funkcjonowały: laboratorium analityczne,
apteka, rentgen, pralnia szpitalna. Prace
budowlane prowadzono w ogromnym
pośpiechu. Wielu pomieszczeń przezna-
czonych na cele diagnostyczne nie zdą-
żono ukończyć. W gotowych pokojach
montowano aparaturę, część sprzętu
medycznego czekała w pakach. Dlacze-
go podjęto taką decyzję? Komu się aż tak
spieszyło? Właściwie wszystkim.
Wkrótce chorych będzie więcej. Musimy
działać szybko: organizować pomieszcze-
nia zastępcze, ściągać najpotrzebniejszy
sprzęt, kompletować pościel i bieliznę
szpitalną, szukać wsparcia w miejsco-
wych placówkach leczniczych. Jako
pierwszy pospieszył z pomocą profesor
Karol Szymoński, dyrektor Szpitala i Klini-
ki Chorób Zakaźnych, sąsiad z naprzeciw-
ka. Tymczasowe laboratorium analityczne
z elementarnym sprzętem zorganizowa-
liśmy w jednej z sal oddziału. Materiał
do bardziej szczegółowych analiz przesy-
łaliśmy do szpitala zakaźnego. W innym
pokoju urządziliśmy aptekę leków goto-
wych (…).
***
Dr Eugeniusz Czubak z dr Ireną Utratą, podczas wielkanocnego spotkania
w Domu Lekarza, w 2016 r.
ciąg dalszy na str. 32