26 / 40
Pro Medico
postscriptum
•
czerwiec 2018
24
historia medycyny
tak systematycznych studiów był szereg
prac i artykułów drukowanych przez nie-
go w Zetschrift für Entomologie (organ
Verein für Entomologie we Wrocławiu),
Entomologische Zeitschrift (organ towa-
rzystawa entomologicznego w Szcze-
cinie) oraz Berliner Entomologische
Zeitschrift. Utrzymywał przy tym bliskie
kontakty ze znanymi entomologami
niemieckimi i czeskimi, m.in. Gustawem
Kraatzem (1830-1909), założycielem Nie-
mieckiego Towarzystwa Entomologicz-
nego i Narodowego Muzeum Entomolo-
gicznego w Berlinie, szczecińskim ento-
mologiem literatem Karolem Augustem
Dohrnem (1828-1892), botanikiem, pale-
ontologiem i entomologiem Oswaldem
Heerem (1809-1883), zoologiem Karolem
Edwardem Gerstaeckerem (1828-1895),
a także profesorem Królewskiego Ewan-
gelickiego Gimnazjum w Raciborzu,
Augustem Kelchem, autorem pierwsze-
go wykazu chrząszczy i motyli z tamatej-
szych okolic. Odnalezione przez Rogera
stanowiska owadów cytował Antonin
Fleische (1850-1934) w swej klasycz-
nej monografii Přehled brouku Brno
(1927-1928). Spośród prac, które J. Roger
poświęcił chrząszczom warto wspomnieć
„Notezin” (1855), „Verzeichnis der bischer
in Oberschlesien aufgefundenen Käferar-
ten” (1856), „Ein neue Rüsselkäfer” (1857)
i wydaną pośmiertnie „Das Flügelgeäder
der Käfer” (1875). J. Roger wymienia łącz-
nie w swych wykazach 2700 gatunków
chrząszczy, z tego 400 lokalizuje on jako
pierwszy na Górnym Śląsku. Były wśród
nich gatunki tak rzadkie, jak złowiony
po czeskiej stronie Hendecatomus reti-
culatus Hbst. (Cisidae, Col.), co świadczy
o dużym doświadczeniu doktora Rogera
jako entomologa – zbieracza. Po śmierci
J. Rogera jego zbiór chrząszczy został włą-
czony do kolekcji Karola Letznera i znajdu-
je się obecnie w Eberswalde. Warto zazna-
czyć, że G. Kraatz nazwał na cześć J. Rogera
dwa gatunki chrząszczy: Stenus rogeri
(Kraatz 1857, odnaleziony w Rudach Wiel-
kich gatunek z rodziny kusakowatych (Sta-
phylinidae), oraz Orthoperus rogeri (Kraatz
1874) z rodziny Orthoperinae. Pierwsza
z tych nazw utrzymała się do dzisiaj. Drugą
grupą owadów, nad którą J. Roger praco-
wał były mrówki. Efekty tych badań zyska-
ły uznanie, skoro uważano go za jednego
z najlepszych mymekologów tamtych
czasów. W konsekwencji powierzano mu
do opracowania zbiory z różnych ośrod-
ków badawczych, w tym okazy zebrane
w krajach pozaeuropejskich.
Doktor Juliusz Roger...
ciąg dalszy ze str. 3