Background Image
Table of Contents Table of Contents
Previous Page  20 / 36 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 20 / 36 Next Page
Page Background

Pro Medico

listopad 2017

18

mikrochirurgia

SCENA PIERWSZA

Operacja

ostrodyżurowa

pękniętego

dużego tętniaka tętnicy szyjnej wewnętrz-

nej z szeroką szyją, w okolicy wyrostków

pochyłych przednich, z krwiakiem śród-

mózgowym. Otwarcie czaszki, uniesienie

płata czołowego, preparowanie zbiorni-

ków pajęczynówki, by uwidocznić szyję

tętniaka. Dochodzi do gwałtownego krwo-

toku z tętniaka, bez możliwości zamknię-

cia naczynia doprowadzającego do niego

krew. Po kilkudziesięciu sekundach wal-

ki o zatrzymanie krwawienia następuje

bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego

i napięcia ściany tętniaka. Pojawiają się

warunki do zamknięcia szyi tętniaka, czy-

li wyleczenia. Niestety, na sukces jest już

za późno. Konsekwencje masywnej utra-

ty krwi i narastającego obrzęku mózgu,

pogłębiającego jego uszkodzenie, mają

dewastujący wpływ na życie chorej. A gdy-

by tak mieć narzędzie umożliwiające prze-

prowadzenie podobnej operacji w sposób

kontrolowany, odwracalnie zatrzymując

krążenie i stwarzając możliwość wcześniej-

szego opanowania krwotoku?

Operacje mikrochirurgiczne w neurochi-

rurgii polegająna zminimalizowaniudostę-

pu przezczaszkowego precyzyjnie nad

patologią, zmniejszeniu ucisku na mózgo-

wie i stosowaniu technik bez użycia szpa-

tułki. Konsekwencją tych manewrów, poza

poprawą kondycji pacjenta i jego szyb-

szym powrotem do zdrowia, jest porusza-

nie się w bardzo małym polu operacyjnym.

Planowanie mikrochirurgicznego klipso-

wania tętniaka składa się z kilku etapów.

Pierwszym z nich jest precyzyjne otwarcie

– zapewnienie tzw. „

proximal control”,

czyli

odsłonięcie tętnicy doprowadzającej krew

do tętnika, co umożliwia założenie klipsa

czasowego zmniejszającego przepływkrwi

przez tętniaka. Kolejny etap to klipsowanie

szyi tętniaka z zapewnieniem ciągłego,

niezakłóconego przepływu do dalszych

naczyń i w końcu szczelne zamknięcie

czaszki.

W pewnych sytuacjach podobny scenariusz

jest niemożliwy do zrealizowania. W niektó-

rych lokalizacjach tętniaków nie ma miej-

sca na założenie klipsa kontrolującego

napływ krwi do tętniaka. W innych dotarcie

do poszerzonego naczynia wymaga wycię-

cia większego, bardziej skomplikowanego

dostępu czaszkowego, co wiąże się z więk-

szą traumatyzacją okołooperacyjną.

Rozwój

technik

endowaskularnych

w zamykaniu tętniaków znacznie rozwią-

zał problem tzw. tętniaków nieoperacyj-

nych. Mimo to nie ma techniki doskonałej,

a każda patologia wymaga indywidual-

nego podejścia. Tętniaki i inne malfor-

macje naczyniowe często mają złożone

kształty, z różnorodną lokalizacją i uwa-

runkowaniami anatomicznymi. Szerokie

szyje tętniaków oraz obejmowanie przez

worek tętniaka dalszych naczyń żywią-

cych stwarza nadal problemy techniczne

w dwóch dostępnych metodach leczenia:

embolizacji i mikroklipsowaniu. Złożone

wady naczyniowe wymuszają na operato-

rach kreatywnego szukania bezpiecznych

możliwości terapeutycznych. Szkoląc się

w nowych technikach operacyjnych, natra-

filiśmy na gotowe rozwiązania. Zastoso-

wanie śródoperacyjne adenozyny, celem

Mikroneurochirurgia,

czyli operacja

przez dziurkę od klucza

wywołania chwilowej asystolii i obniżenia

ciśnienia tętniczego krwi, otworzyło nowe

możliwości wmikrochirurgicznym leczeniu

tętniaków „nieoperacyjnych”. Długość asy-

stolii zależy od dawki adenozyny. Jednakże

jej zastosowanie musi być oparte na ide-

alnej współpracy neurochirurga i aneste-

zjologa. Najnowsze doniesienia naukowe

uwzględniają możliwość zastosowania

czasowej asystolii z użyciem adenozyny

w trakcie mikrochirurgicznego klipsowania

tętniaka w określonej grupie pacjentów.

Należą do niej chorzy z rytmemzatokowym

serca oraz ujemnym wywiadem w kierun-

ku choroby nadciśnieniowej i wieńcowej

serca. Okołooperacyjne zastosowanie ade-

nozyny u tych pacjentów nie pogarsza sta-

nu neurologicznego ani kardiologicznego.

SCENA DRUGA

Operacja dużego tętniaka tętnicy szyjnej

wewnętrznej w okolicy odejścia tętnicy

ocznej, przesłoniętej wyrostkiem pochy-

łym przednim. Szeroka szyja zajmują-

ca początkowy odcinek tętnicy ocznej.

W tym przypadku embolizacja tętniaka

z użyciem stentowania wiąże się z dużym

ryzykiem zamknięcia tętnicy, w związku

z czym zostaje podjęta decyzja o opera-

cji z dostępu typowego. Uniesienie płata

czołowego. Odsłonięcie szyi tętniaka. Brak

„proximal control”.

Neurochirurg prosi

ansetezjologa o użycie adenozyny. Ane-

stezjolog po jej podaniu zgłasza asysto-

lię (zatrzymanie akcji serca). Tętniak jest

miękki, dający się modelować. Zakłada-

ny jest klips na szyję z zaoszczędzeniem

tętnicy ocznej. Krążenie spontaniczne

wraca po kilkudziesięciu sekundach (20-

40 sekund). Szczelne zamknięcie czaszki.

Pacjent wychodzi do domu bez deficytów

neurologicznych.

Wojciech Chrobak

specjalista neurochirurg,

Wojewódzki

Szpital Specjalistyczny nr 4

wBytomiu

Złożone wady naczyniowe wymuszają

na operatorach kreatywnego szukania

bezpiecznych możliwości terapeutycznych.

Podziękowanie

Chciałem serdecznie podziękować za Państwa zaangażowanie w aukcję obrazów

w Tarnowskich Górach, która przyniosła prawie 8 tys. złotych z przeznaczeniem

na schronisko dla zwierząt (dane po podliczeniu przez kierowniczkę schroniska).

Udział autora przekazanego obrazu dr.

Stanisława Mysiaka

miał dodatkowe zna-

czenie i został bardzo dobrze odebrany przez uczestników, a byli tam autorzy więk-

szości wystawionych dzieł.

Dr Marek Jarolim

Tarnowskie Góry

LISTY