23 / 40
21
Pro Medico
•
luty 2015
echa publikacji
Rzecz, jak rozumiem, dotyczy nie tylko
odpowiedzialności zawodowej, ale też są-
downictwa powszechnego. Artykuł budzi
szereg uwag polemicznych, przede wszyst-
kim dlatego, że postulaty dr. Urbana wy-
przedzają oczekiwaną w najbliższym czasie
ustawę o biegłych, która odpowie na wiele
poruszonych tam spraw. Uwagi Rzecznika
wkraczają ponadto w obszar sądownic-
twa powszechnego, a nie zawodowego,
w którym problem powoływania biegłych
wprawdzie także istnieje, ale nie jest tak do-
tkliwy i wyraźny, jak w sądach powszech-
nych, gdzie przewlekłość postępowania
jest ogólnie znaną bolączką i jest przed-
miotem licznych wystąpień medialnych.
Jest to jednak obszar leżący poza odpo-
wiedzialnością zawodową, której pro-
blematyka wiąże się przede wszystkim
z naruszeniem norm etycznych. Ostatnie
uregulowania prawne (ustawa o izbach
W sprawie biegłych
w postępowaniu przed sądami
W listopadowym numerze „Pro Medico” (nr 217)
ukazał się artykuł Okręgowego Rzecznika Odpowie-
dzialności Zawodowej, dr. n. med. Tadeusza Urbana
w sprawie biegłych.
lekarskich, 2009 r.) rozszerzyły zadania
sądownictwa zawodowego, zwłaszcza
w rozumieniu postępowania dyscyplinar-
nego (przewinienia zawodowe). Dlatego
postulat Rzecznika iż, cyt.
„Samorząd le-
karski może stać się gwarantem jakości opi-
nii medycznych szczególnie określających
leczenie”
– wydaje się być przedwczesny
i naruszający zasadę rozdziału sądow-
nictwa zawodowego od powszechnego.
Ocena ewentualnych błędów lekarskich
lub przekroczenia przez lekarza ryzyka za-
wodowego – nadal praktycznie, a nie tylko
teoretycznie – pozostaje domeną sądów
powszechnych, a nie zawodowych. Obo-
wiązuje nas ciągle aktualna zasada prawa
rzymskiego –
Nemo iudex idoneus in propria
causa
– nikt nie jest odpowiednim sędzią
we własnej sprawie. Jej naruszenie łatwo
może powodować zarzut stronniczości
i braku obiektywizmu.
W odniesieniu do szkolenia w zakresie
opiniowania sądowo-lekarskiego, to może
okazać się ono wartościowe dla tych kole-
gów, którzy jako specjaliści różnych dzie-
dzin (medycyna pracy, traumatologia, me-
dycyna ratunkowa) mieli już do czynienia
ze współpracą z sądami. W tych przypad-
kach przypomnienie reguł opiniowania
oraz pojęć i określeń ustawowych, może
okazać się pożyteczne. Natomiast szkole-
nie lekarzy niemających za sobą ukończo-
nej żadnej specjalizacji, będzie zapewne
bezwartościowe.
Prof. dr n. med. WładysławNasiłowski
emer. kierownik Katedry
Medycyny Sądowej ŚlAM
Cieszy mnie, że poruszony w numerze
217
„
Pro Medico
”
temat znaczenia szkole-
nia lekarzy do pełnienia funkcji biegłych
z zakresu medycyny wywołał szerszy wy-
dźwięk w naszym środowisku. Dzisiaj, za-
miast felietonu, chciałbym szerzej odnieść
się do kwestii poruszanych przez Szano-
wanego Pana profesora dr. n. med.
Wła-
dysława Nasiłowskiego
w echach mojej
publikacji. Wydaje się niezbędnym szersze
wyjaśnienie podnoszonego przeze mnie
tematu, aby nie budzić u Czytelników nie-
potrzebnych wątpliwości.
Przepisy prawne regulujące zakres kom-
petencji organów prowadzących postę-
powania z zakresu odpowiedzialności
zawodowej samorządu lekarskiego ujęte
w ustawie o izbach lekarskich jasno precy-
zują definicję przewinienia zawodowego.
Art. 53 tejże ustawy z roku 2009 precyzuje,
iż przewinieniem zawodowym jest każde
naruszenie przepisów dotyczących wy-
konywania zawodu lekarza, jak i Kodeksu
Etyki Lekarskiej.
W sprawach podejrzanych o popełnienie
błędu medycznego, czyli inaczej mówiąc
nieprawidłowego postępowania lekar-
skiegowprocesie diagnostyczno-terapeu-
tycznym, niezależnie od siebie i równole-
gle mogą być prowadzone postępowania
w prokuraturach, sądach powszechnych
i biurach rzeczników. Różnica polega jedy-
nie na tym, że w postępowaniach karnych
nieprawidłowe leczenie bądź diagnostyka
musi wyczerpywać znamiona popełnienia
przestępstwa. Najważniejsze w procedu-
rze karnej jest istnienie związku przyczy-
nowo-skutkowego między nieprawidło-
wym działaniem lekarza a zaistnieniem
niekorzystnego dla pacjenta skutku.
O biegłych
ciąg dalszy
z teki rzecznika
Art. 53 Ustawy o izbach lekarskich
Członkowie izb lekarskich podlegają odpowiedzialności zawodowej za na-
ruszenie zasad etyki lekarskiej oraz przepisów związanych z wykonywaniem
zawodu lekarza, zwane dalej „przewinieniem zawodowym”.
Art. 8 Kodeksu Etyki Lekarskiej
Lekarz powinien przeprowadzać wszelkie postępowanie diagnostyczne, lecz-
nicze i zapobiegawcze z należytą starannością, poświęcając im niezbędny
czas.
ciąg dalszy na str. 22