19
Pro Medico
•
luty 2016
konferencje
pracoholizmu) będą idealnymi kandyda-
tami poszukiwanymi na rynku pracy. Pro-
blem w tym, że eksploatacja organizmu
ma swoje granice, gdy nie ma kiedy wypo-
cząć, łatwo sięgnąć po tani, łatwo dostęp-
ny środek na szybkie wyluzowanie – alko-
hol lub lek uspokajający, narkotyczny itp.
i tak błędne koło uzależnienia się zamyka.
Ciekawy wgląd w mechanizmy psycholo-
giczne, jakie rządzą umysłem uzależnio-
nego, dał wykład mgr.
Jacka Skrobota
– psychologa, specjalisty psychoterapii
uzależnienia i współuzależnienia. Wska-
zywał on na system iluzji i zaprzeczania,
który nie pozwala na dostrzeganie ujem-
nych skutków uzależnienia w życiu osoby
uzależnionej. W wypadku lekarzy ten sys-
tem jest szczególnie rozbudowany, gdyż
posiadamy szeroką wiedzę na temat róż-
nych schorzeń i fizjologii człowieka. Dużo
łatwiej nam wytłumaczyć, że toksyczne
uszkodzenie wątroby to skutek skłonności
genetycznej lub proces autoimmunolo-
giczny, a nie – broń Boże – skutek alkoho-
lizmu. W wypadku zawodów zaufania pu-
blicznego, do których niewątpliwie należy
zawód lekarza, problem uzależnień jawi
się jako kompromitujący, godzi w autory-
tet zawodu, bywa postrzegany jako pro-
blem zawiniony.
Bardzo ciekawym rozwinięciem tezy
o chorobach, na których wystąpienie pa-
cjent „musi sobie zasłużyć”, był wykład
dr
Gabrieli Muś
. Wskazywała ona na fakt
nierównego (gorszego) traktowania pa-
cjentów, u których potwierdzono uzależ-
nienie. Z drugiej strony aspekt współpracy
pacjenta w procesie leczenia uzależnień
jest kluczowy, brak rozpoznania, że mamy
do czynienia z nałogiem, opóźnia decyzje
o leczeniu, a zatem krok naprzód wiąże się
z jednej strony z konfrontacyjną postawą
wobec uzależnionego i z drugiej strony
z pracą nad destygmatyzacją uzależnień
jako„grzechów i wad charakteru”w społe-
czeństwie.
Ciekawą propozycję, jak te dwie rzeczy
połączyć, przedstawiła dr
Katarzyna Wi-
śniewska
– pełnomocnik ds. zdrowia leka-
rzy i lekarzy dentystów, w swojej prezen-
tacji na temat interwencji wobec lekarza
z problemem uzależnienia, na podstawie
własnych doświadczeń autorki na terenie
Gdańskiej Izby Lekarskiej. Dr Wiśniewska
wskazywała w jaki sposób współpraca
różnych organów izby lekarskiej, ośrod-
ków terapii uzależnień, członków rodziny
lekarza oraz pracodawców (przełożonych)
lekarza może wpływać na postęp leczenia
poszczególnych lekarzy. Najważniejszym
aspektem wydawał się kontakt z jed-
ną osobą, do której lekarz ma zaufanie
i z którą decyduje się współpracować na
podstawie jasno sprecyzowanych zasad
zawartych w kontrakcie, który podpisują
obie strony.
Bardzo interesujące impresje na temat no-
woczesnego sposobu leczenia uzależnień
wniósł wykład dr.
Marka Grzyba
, psychia-
try, specjalisty psychoterapii uzależnienia
i współuzależnienia, kierownika Ośrodka
Terapii Uzależnień w Częstochowie. Przed-
stawił główne założenia modelu psycho-
terapii skoncentrowanej na rozwiązaniu.
Wskazał, jak duże znaczenie ma przenie-
sienie głównego ciężaru z diagnozy (któ-
ra często kojarzy się ze stygmatem) i strat
w przebiegu nałogu, na cel, jakim jest stan
zdrowia i korzyści z nim związane. Biorąc
pod uwagę specyfikę uzależnień wśród le-
karzy, wydaje się to bardzo adekwatne, by
pokazywać osobie uzależnionej korzyści
z wyjścia z nałogu i konkretne kroki, które
pomogą jej to osiągnąć.
O tym, jak ważkim problemem dla pacjen-
tów, naszego środowiska i mediów jest
uzależnienie lekarza, mogliśmy się prze-
konać w wystąpieniu dr
Elżbiety Smę-
tek
– zastępcy Okręgowego Rzecznika
Odpowiedzialności Zawodowej (OROZ),
która przedstawiła wnikliwą analizę da-
nych statystycznych dotyczących spraw
związanych z uzależnieniami, a będą-
cych przedmiotem postępowania przed
OROZ. Ze statystyk tych między innymi
wynika, że problemy z powodu nałogów
w 85% przypadków dotyczą mężczyzn,
w 65% lekarzy specjalności zabiegowych,
średnia wieku wśród osób uzależnionych
od alkoholu to 57 lat, a od opiatów i THC
(tetrahydrokannabinol) to 37 lat. Autorka
postawiła tezę, że problematyka wysoko
funkcjonujących alkoholików (HFA) do-
kładnie odzwierciedla model picia lekarzy.
Wysoki poziom stresu, wypalenie zawo-
dowe, pracoholizm, pozorna solidarność
zawodowa, inteligencja, perfekcjonizm,
dobra sytuacja finansowa, zadbany wy-
gląd zewnętrzny, obsesyjne myśli o piciu,
wypieranie potencjalnych szkód, racjona-
lizacja, zachowania ryzykowne związane
z pracą pod telefonem, poranny kac.
O tym, jak odpowiedzialna i trudna jest
rola specjalistów wchodzących w skład
Komisji Specjalnych Orzekających o Zdol-
ności do wykonywania Zawodu (KSOOZ-
DWZ), powiedziała w swoim wykładzie
dr
Danuta Korniak
, specjalista psychiatra,
członek Komisji Etyki Lekarskiej, często
przewodnicząca lub ekspert w KSOOZ-
DWZ. Komisje te są powoływane w wy-
jątkowych sytuacjach, gdy istnieje uza-
sadnione podejrzenie, że stan zdrowia
ogranicza lub uniemożliwia danemu leka-
rzowi zdolność do wykonywania zawodu.
autorka wskazywała na ważną rolę profi-
laktyki, działań zapobiegawczych i leczni-
czych, które, podjęte w porę, są w stanie
zapobiec konieczności ograniczania lub
zawieszania prawa wykonywania zawodu
ze względu na stan zdrowia.
Jako szczególnie ważne zadanie etyczne
jawi się tu rozpoczęcie dialogu na ten te-
mat w naszym środowisku. Na zadanie to
wskazywał w swoim wystąpieniu dr
Sta-
nisław Wencelis
, psychiatra, wieloletni
członek Komisji Etyki naszej Izby. W opar-
ciu o poszczególne artykuły Kodeksu Etyki
Lekarskiej autor wykazał, że każdy lekarz
jest zobowiązany dostrzegać problemy
zdrowotne u siebie, jak i u innych kolegów,
że jest to zobowiązanie i zadanie moralnie
uzasadnione odpowiedzialnością wobec
pacjentów, środowiska i wobec siebie
samych. Często jednak coś, co jest zada-
niem, jest również ciężkim wyzwaniem,
zwłaszcza gdy osobą, u której dostrzega-
my problem, jest nasz kolega po fachu,
nierzadko przyjaciel. Wówczas bardzo
trudno znaleźć granice, gdzie jest przy-
jaźń, a gdzie ukrywanie nałogu, zamiata-
nie pod dywan, gdzie kolega, a gdzie już
pacjent cierpiący na poważne, postępują-
ce schorzenie, które ma swoje ważkie kon-
sekwencje zawodowe, społeczne i wresz-
cie zdrowotne – do zgonu włącznie...
Konferencja o uzależnieniach rzuciła świa-
tło na niewielką część problemu, ale prze-
rwała milczenie w tym trudnym i wciąż
kontrowersyjnym temacie, pokazała też,
jak wiele jeszcze rzeczy jest do odkrycia
i do zrobienia.
Dorota Rzepniewska
Pełnomocnik ds. zdrowia lekarzy
i lekarzy dentystów ŚIL
Doc. JarosławMarkowski wyjaśnia genezę Konferencji o uzależnieniach.
fot.: Justyna Cichoń




