25 / 40
23
Pro Medico
•
luty 2016
jubileusze, sympozja
SYMPOZJUM POŚWIĘCONE
CHIRURGII BARKU
Wykładowcy
zaprezentowali
niezwy-
kle wartościowe i ciekawe referaty, które
z pewnością przyczynią się do rozpropago-
wania problemów związanych ze stawem
ramiennym w naszym kraju, od artroskopii
do endoprotezoplastyki pierwotnej i re-
wizyjnej. Szczególnie zapadły w pamięci
wystąpienia lekarzy – dr. n. med.:
Romana
Brzóski
z Bielska-Białej,
Tomasza Pardały
z Krakowa oraz
Sławomira Dudko
,
Kon-
rada Kopcia, Michała Łaszczycy
i
Piotra
Wojciechowskiego
z Katowic. Sesje pro-
wadzili lekarze:
Łukasz Cieliński
i
Robert
Wilk
. Wspomnieć należy o gorącej dyskusji
i wymianie doświadczeń. W mojej ocenie
Polska wypadła bardzo korzystnie, a kole-
dzy z Francji i przedstawiciele francuskich
firm produkujących implanty wielokrotnie
nie ukrywali podziwu dla uzyskiwanych
przez nas wyników i nagradzali wykładow-
ców gromkimi brawami. Konferencja ta
miała zarówno wymiar międzynarodowy,
jak i międzypokoleniowy. W wydarzeniu
uczestniczyli bowiem ordynatorzy więk-
szości
oddziałów
ortopedyczno-trau-
matologicznych woj. śląskiego, lekarze
specjaliści, lekarze w trakcie specjalizacji,
studenci koła naukowego przy Katedrze
i Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu
Ruchu SUM oraz rehabilitanci i pielęgniar-
ki. Organizatorzy na podstawie dużego
zainteresowania i frekwencji podjęli decy-
zję o kontynuacji międzynarodowych spo-
tkań, dotyczących problematyki schorzeń
barku.
Prof. Damian Kusz
Przewodniczący
Komitetu Organizacyjnego
i Naukowego
Do miejscowości Afshona dojechaliśmy sa-
mochodem z Buchary. W Afshonie znajdują
się budynki uczelni medycznej: Afshona
Tibbiyot Kolleji, czyli Afszońskiego Kolegium
Medycznego, kształcącego prawdopodob-
nie medyczny personel nielekarski. Piszę
„prawdopodobnie”, bo nie znalazłem tej
uczelni w żadnym wykazie szkół medycz-
nych. Nie jest też filią Instytutu Medycznego
w Bucharze. Przed głównym budynkiem
szkoły znajduje się okazały pomnik Ibn Siny,
a po prawej obszerne muzeum. Były waka-
cje, uczelnia nie była czynna. Okazało się też,
że jesteśmy pierwszymi odwiedzającymi
muzeumchybaod trzechmiesięcy. Ściągnię-
ty z domu portier okazał się bardzo życzliwy
i mogliśmy bez ograniczeń czasowych zwie-
dzać zbiorymuzealne i wykonać kilka zdjęć.
Zarównopomnik, jak i popiersieprzywejściu
do muzeum, ukazują podobiznę Ibn Siny,
powielaną w niezliczonej liczbie obrazów,
medali, znaczków pocztowych itd. Podobi-
zna ma swoją historię, którą warto przyto-
czyć. Nie zachowały się ilustracje z czasów
życia Awicenny. Jest przedstawiany na wielu
rysunkach z czasów średniowiecza lub rene-
sansu, ale są to wyłącznie zmyślone wizje ar-
tystów malujących. Czasami ich wyobraźnia
poszła tak daleko, że ukazywano Awicennę
jako mnicha, bowiem „niewierny” nie mógł
być twórcą tak wielkich dzieł. Po śmierci Ibn
Siny, która nastąpiła w 1037 r. został pocho-
wany wHamadan w Iranie.
Stare mauzoleum zostało w 1951 r. zastąpio-
ne nowym budynkiem projektu znanego
perskiego architekta, malarza i rzeźbiarza
Hooshanga Seyhouna (1920-2014). Poja-
wił się jednak problem, bowiem zgodnie
z tradycją islamską nie wydobywa się zwłok
z grobu. Zdecydowano się więc wykopać
rów, łączący stare i nowe miejsce pochówku,
apozostałości ciała IbnSinyprzesunąćwtym
rowie, a więc nie wydobywać na powierzch-
Prof. Jan Duława przemawia w towarzy-
stwie prof. Damiana Kusza.
Patronat nad tym wydarzeniem objęli: wojewoda śląski
Piotr Litwa
, prezydent
Katowic
Marcin Krupa
, rektor Śląskiego UniwersytetuMedycznego
Przemysław
Jałowiecki
, dyrektor SP Szpitala Klinicznego nr 7
Klaudia Rogowska
oraz prezes
Okręgowej Rady Lekarskiej
Jacek Kozakiewicz
.
medycyna bez granic
Medyczne ślady na szlaku wędrówek po świecie
Afshona – miejsce urodzin Awicenny
„Awicenna” – to zlatynizowane imię jednego z największych lekarzy, filozofów
i uczonych, którego perskie imiona brzmią: Abu Ali Husain ebn Abdallah Ebn-e
Sina lub krótko Ibn Sina.
nię ziemi. To wystarczyło, aby wykonać zdję-
cia czaszki wielkiego lekarza. Na podstawie
tych zdjęć rosyjski antropolog Michaił Gie-
rasimow (1907-1970), znany z opracowania
metody rekonstrukcji twarzy na podstawie
kości czaszki, dokonał odtworzenia wyglądu
uczonego i tak uzyskana podobizna stanowi
podstawę posągów i portretów.
„KANON MEDYCYNY” – PODRĘCZNIK
MEDYCYNYAŻDOXVIIIW.
Zbiory muzeum to przede wszystkich ko-
pie różnych dokumentów i przedmiotów
obrazujących epokę, życie i dzieła Ibn
Siny. Najważniejszym medycznym trakta-
tem Awicenny jest „Kanon medycyny” (al-
Qānūn fī a-ibb) ukończony w 1025 r. Jest
to monografia zawierająca całą ówczesną
wiedzę medyczną oparta na dziełach szko-
ły Hippokratesa oraz, przede wszystkim,
Galena. Należy pamiętać, że dzieła wielu
starożytnych autorów przetrwały w prze-
kładach arabskich i „wróciły” do Europy po
przełożeniu z arabskiego na łacinę.„Kanon
medycyny” Ibn Siny zyskał światowe uzna-
nie po przełożeniu na łacinę w XIII wieku
przez Gerarda z Cremony (Gerarda de Sa-
bloneta). Stał się podstawowym podręcz-
nikiem medycyny w całej Europie aż do
ciąg dalszy na str. 24
Ibn Sina, czyli Awicenna, w Polsce nieco
zapomniany, na świecie uważany jest
za wielkiego lekarza; jego portret zdobi m.in.
budynek Wydziału Lekarskiego w Paryżu.
fot.: Michał Wójcik